ஸ்டெபான் ஜ்வேயக் என்ற ஜெர்மனிய எழுத்தாளர் எழுதிய ஓடி போனவன் என்ற  சிறுகதையின் மொழிபெயர்ப்பு  பிரதியை நேற்று படித்தேன் அது பற்றிய சிறிய தொகுப்பு இது , அதை தமிழில் மொழி பெயர்த்தவர் யார் என்று தெரியவில்லை.
 
1918 ல் சுவிசர்லாந்தில் ஒரு இரவு நேரத்தில் கதை தொடங்குகிறது,  ஒரு மீனவன் ஜெனோவா ஏரியில் மீன் பிடிக்க செல்லும்போது ஒரு நிர்வான மனிதனை ஏரியில் கண்டு அவனை காப்பற்றி கரைக்கு கொண்டு வருகிறான். அவன் மொழி அங்கு இருப்பவர்களுக்கு  புரியவில்லை, அனால் அவனின் நிலை கண்டு இறங்கி அவனுக்கு உடுக்க உடை தருகிறார்கள் அந்த உள்ளூர் வாசிகள்.  அவனை எல்லோரும் ஒரு காட்சி பொருளாக திரளான மக்கள் வந்து பார்த்து சென்று கொண்டிருக்கிறார்கள். இப்படி இருக்கும் தருவாயில் ஒரு ஹோட்டல் மேலாளர் விஷயம் கேள்வி பட்டு இவனை வந்து சந்திக்கிறார் அவர் பல ஊர்களுக்கு சென்று வந்துள்ள நபர் என்பதால் அவருக்கு தெரிந்த மொழிகளில் எல்லாம் அவனிடம் கேள்வி கேட்டு கொண்டிருந்தார், ரஷ்ய மொழியில் பேசும் போது அவனிடம் இருந்து மலர்ச்சி தென்பட்டது பதில் பேச ஆரம்பித்தான். அவன் ரஷ்ய நாட்டின் சைபீரிய  பகுதியில் வசிக்கும் ஒரு விவசாயி என்பதும் அவன் தன்  மனைவியுடனும் 3 குழந்தைகளுடனும் வாழ்ந்து வருகிறான் என்பதும் தெரிய வந்தது. போரின் பொருட்டு அவனும் அவனுடன் 1000துக்கும்  மேற்பட்டவர்களுடன் ரயிலின் மூலம் வெகு தூரம் வந்ததாகவும் பின்பு கப்பலில்  ஏறியதாகவும் மறுபடியும் ரயிலில் பயணித்து ஒரு இடத்தில போர் புரிந்ததாகவும் குண்டடி பட்டதால் போரிலிருந்து ஓடி வந்ததாகவும் கூறினான்.  அவனது கூற்றின் படி பார்க்கும் போது இந்த ஜெனோவா ஏரியை சைபீரியாவுக்கு பக்கத்தில் உள்ள பைகால்   ஏறி என்று  நினைக்து ஒரு கட்டுமரத்தின் மூலம் வந்து ஏரியில் சிக்கி கொண்டான் என்பதும் தெரிந்தது. மேலும் அதிர்ச்சியான  விஷயம் என்னவெனில் அவன் ரஷ்ய சக்ரவர்த்திக்காக தான்  போர் புரிந்ததாக நினைத்து கொண்டு இருந்தான். 50வருடங்களுக்கு முன்பே ரஷ்ய சகரவர்தியின் ஆட்சி பறிபோனதாக ஹோட்டல் மேலாளர் கூறிய போது அவனுக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது. இரவு அவனுக்கு உன்ன உணவு கொடுத்து அவனை ஒய்வு எடுத்துகொள்ள சொன்னார், மேலும் இரண்டொரு நாளில் நகர அதிகாரிகளிடம் ஒப்படைக்கிறோம்  அங்கிருந்து நீ உன் நாடு போய் சேரலாம் என்று சொன்ன போது நான் இந்த ஏரியில் நீந்தி கரையை கடந்து விடுவேன் என அப்பாவியாக கூறினான். அவனுக்கு நாடு, கடவு சீட்டு இது பற்றிய அறிவு எதுவும் இல்லாமல் இருந்தது கண்டு ஆச்சர்யமாக  இருந்தது ஹோட்டல் மேலாளருக்கு. மறுநாள் அவன் ஏரியில் நிர்வாணமாக மிதந்து கொடு இருந்தான் என்ற செய்தி கேட்டு பதறி போனார் மேலாளர். அவனுக்கு கொடுத்த ஆடைகளை ஒழுங்காக மடித்து ஏரியின் கரையில் வைத்து விடு மறுபடியும் நீந்தி கரையை கடக்க முயன்று இருக்கிறான். அனால்  அதில் தோல்வி அடைந்து அவன் இறந்திருக்கிறான். இவ்வாறாக கதை முடிகிறது…
 
போரினால் ஒரு அப்பாவி மனிதனின் வாழ்க்கை பறிபோன விதம் பற்றி  நயம் பட கூறி இருக்கிறார் ஸ்டெபான் ஜ்வேயக், இது போல யாருக்கு, எதற்காக, ஏன் சண்டை இடுகிறோம் என்று  கூட தெரியாத அப்பாவிகள்  இன்றளவும் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். வாய்ப்பு கிடைக்கும் பட்சத்தில் இந்த சிறுகதையை நீங்களும் படித்து இன்புறுங்கள்.
Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

w

Connecting to %s