Posts Tagged ‘இந்தியா’

மார்ச் 14 , நேற்றைய நாளில் தான் முதல் இந்திய பேசும் படம் ஆலம் ஆரா மும்பையில் உள்ள மெஜஸ்டிக் திரையரங்கில் 80 வருடங்களுக்கு முன் திரை இடப்பட்டது.  இந்தப் படம் தான் இந்திய திரை இசையின் முன்னோடி எனக் கூறலாம். ஆலம் ஆரா அர்தேசர் இராணி என்பவரால் இயக்கப்பட்டது, இது ஜோசப் டேவிட் என்பவர் எழுதிய ஒரு பார்சி நாடகத்தை தழுவி எடுக்கப்பட்ட படம். 2  மணி நேரமும் 4  நிமிடங்களும்  ஓடக் கூடிய இந்த படத்தில் வித்தல், ஜுபைதா, L .V . பிரசாத் மற்றும் பிரித்திவி ராஜ் கபூர் நடித்துள்ளனர். 
 
இந்தப் படம் ரசிகர்கள் மத்தியில் பெருத்த வரவேற்ப்பை பெற்றது, மேலும் வாசிர் முஹம்மது கான் பாடிய தே தே குதா கே நாம் பர் என்ற பாடல் இந்தியாவின் முதல் சூப்பர் ஹிட் பாடல் என்ற அந்தஸ்தையும் பெற்றது. ஒலிப்பதிவில் இரைச்சலை தவிர்ப்பதற்காக  இந்தப் படம் பெரும்பாலும் இரவிலேயே படமாக்கப்பட்டது, மைக்ரோ போன்களை காமெரா கோணத்தில் அமையாதபடி வைத்து ஒலிப்பதிவு செய்தனர்.  
 
இந்தப் படத்தின் பிரதி இப்போது இல்லை. கடைசி பிரதி 2003 புனேயின் திரைப்பட ஆவணக் காப்பகத்தில் ஏற்ப்பட்ட தீ விபத்தின் போது அழிந்துவிட்டது. மூன்று வருடங்களுக்கு முன் தகவல்   தொடர்பு மற்றும் ஒளிபரப்பு துறை அமைச்சகம் ஆலம் ஆரா படத்தின் எந்தப் பிரதியும் தேசிய ஆவணக் காப்பகத்தில் இல்லை என்பதை தெரிவித்தது. இந்தியா முழுவதும் தேடும் பனி தொடங்கியது இருப்பினும் இதுவரை இந்தியாவின் முதல் பேசும் படத்தின் ஒரு பிரதியும் கிடைக்கப் பெறவில்லை.
 
இந்தியாவின் முதல் பேசும் படம் ஆலம் ஆரா இந்திய வரலாற்றில் பேசாமல் தன் இருத்தலை நமக்கு உணர்த்துகிறது…

தெரியுமா? பாகிஸ்தானியால் எழுதப்பட்டது “சாரே ஜகான் சே அச்சா”

Posted: திசெம்பர் 22, 2010 in தெரியுமா ?
குறிச்சொற்கள்:, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

சர் அலாமா முகமது இக்பால்,  உருது, அரபு, மற்றும் பாரசீக மொழிகளில் இவர் எழுதிய கவிதைகள் தற்காலத்தின் பெருமைமிக்க இலக்கியப் படைப்புகள் என்று சொன்னால் மிகையாகாது.

ஆங்கிலேயர் ஆண்ட பிரிவினைக்கு உட்படாத இந்தியாவில், தற்போதைய பாகிஸ்தானில்  பிறந்தவர் இவர். மாணவப் பருவத்திலேயே மிகவும் திறமையாகத் திகழ்ந்த இக்பால் இங்கிலாந்தில் சட்டம் பயிலும் மாணவராக இருந்தபோதும் கூட தனது எழுத்துப்பணியினைத் தொடர்ந்தார்.  இக்பால் சட்டத்துறையில் தொழிலை ஆரம்பித்தார். ஆனாலும் அரசியல், பொருளாதாரம், வரலாறு, மெய்யியல், மற்றும் சமயம் ஆகிய துறைகளிலேயே அவர் நிறைய எழுதினார்.

நம்மில் நிறைய பேருக்கு முகமது அலி ஜின்னா தான் பாகிஸ்தான் தனிநாடு கோரிக்கையை முதலில் கோரியவர் என்று அறிந்திருப்போம். ஆனால்  அது உண்மை இல்லை 1930 இல் அலஹாபாத்தில் ஒரு கூட்டத்தில் இக்பால் அவர்களே இரு நாடு கோரிக்கையை வைத்து இஸ்லாமியர்களுக்கு தனி நாடு வேண்டும் என்ற தனது அவாவை வெளிப்படுத்தியவர். இந்த சிறு பொறியே பின்னாளில் பாகிஸ்தான் என்ற தனி நாடு உருவாக காரணம் ஆனது.

இவரைப் பற்றிய மற்றுமொரு முக்கிய தகவல், பிரசித்தி பெற்ற சாரே ஜகான் சே அச்சா  பாடலை இயற்றியவர் இவரே. ஜவஹர்லால் நேருவுக்கு மிகவும் பிடித்த இப்பாடல் அதிகம் அவரால் கையாளப் பட்டதை நாம் அறிவோம். இந்தப் பாடல் சுதந்திர இந்தியாவின் முதல்  நாடாளுமன்றக் கூட்டத்தில் பாடப்பட்டது.  அதிகார பூர்வமற்ற தேசியகீதம் என்று சொல்லும் அளவிற்கு எழுச்சி மிக்கப் பாடல். இந்திய  ராணுவ அணிவகுப்பின் போது பாடப்பெரும் அளவிற்கு புகழ் வாய்ந்தது. ராகேஷ் ஷர்மா விண்வெளியிலிருந்து அன்றைய பிரதமர் இந்திராகாந்தியுடன் உரையாடும் போது இப்பாடலைப் பாடி இந்தியர் என்பதில் பெருமிதம் கொண்டார். தற்போதைய இந்தியப் பிரதமரான மன்மோகன்  சிங்  அவர்களும் தனது முதல் பத்திரிகையாளர் சந்திப்பின் போது இந்தப் பாடலை ஒரு கேள்விக்கு மேற்கோளாகக் கூறினார்.

இன்றைய சினிமாவில் கவர்ச்சி அதிகம் வன்முறை அதிகம் என்றெல்லாம் சமூக நல ஆர்வலர்கள் முதல் சாதாரண மனிதர்கள் வரை புலம்புவதை நாம் பார்த்திருக்கிறோம். முதன் முதலில் நம் நாட்டில் இந்த கவர்ச்சி அல்லது ஆபாசமான உடையனிந்தது யார் தெரியுமா? அது தான் இன்றைய ஹிந்தி திரை உலகின் முன்னணி கதாநாயகர்களில் ஒருவரான சாயப் அலி கான் பட்டோடியின் அம்மா சர்மிலா தாகூர்.

போன தலைமுறை மக்களுக்கு மறக்கமுடியாத ஹிந்தி படங்களான பாபி, குருபானி போன்ற பட வரிசைகளில் ஆராதனாவை யாரும் மறந்திருக்கமாட்டார்கள். சென்னையில் உள்ள ஆனந்த் திரை அரங்கில் வெள்ளிவிழா கண்ட படம். ஹிந்தி அதிகம் பரிட்சயம் இல்லாத அந்த காலகட்டத்திலேயே பெரும் வரவேற்ப்பை பெற்ற அந்தபடத்தின் வரவேற்ப்புக்கு படத்தின் பாடல்கள், மற்றும் ராஜேஷ் கண்ணாவின் நடிப்பு அதை விட சர்மிலா தாகூரும் ஒரு முக்கிய காரணம் என்றால் யாரும் மறுக்கமாட்டார்கள். அவர் புகழின் உச்சியில் இருந்த கால கட்டம். இவர் தான் இந்திய நடிகைகளுக்கெல்லாம் கவர்ச்சியில் முன்னோடி. AN EVENING IN PARIS என்ற படத்தின் மூலம் முதன்முதலில் பிக்கினி என்று சொல்லப்படும் நீச்சல் உடையில் திரைப்படத்தில் தோன்றினார். இதனைத் தொடர்ந்து FILMFARE பத்திரிகைக்கு நீச்சல் உடையில் போஸ் கொடுத்தார். படத்தின் கவர்ச்சியைக் காட்டிலும் பத்திரிகையில் வெளியான புகைப்படம் இந்தியா முழுக்க பெரும் அதிர்வலையை ஏற்படுத்தியது. அந்த புகைப்பட ஒளிப்பதிவின் போது, ஒருங்கிணைப்பாளர் சர்மிலா தாகூர் அரங்கில் நுழைந்த போது எங்கே உங்கள் புகைப்படத்திற்க்கான உடை என்று கேட்கும் போது தனது கைப்பையை காண்பித்தாராம்.

பல பேர் தங்களது தலையணைக்கு அடியில் வைத்து கொண்ட 1966ல் வெளியான FILMFARE ஆகஸ்ட் இதழின்   அந்த புகைப்படங்கள் உங்கள் பார்வைக்கு…

எம்.ஜி.ஆர், சதிலீலாவதி என்ற திரைப்படத்தின் மூலம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டார் என்பது எல்லோர்க்கும் தெரியும், அறிமுகப்படுத்திய இயக்குனர் யார் தெரியுமா? அமெரிக்காவில் ஓஹாயோ மாநிலத்தில் பார்டன் என்னும் சிற்றூரில்  பிறந்த எல்லிஸ் ஆர். டங்கன் (Ellis R. Dungan) என்பவர் தான் அவர்.  எம்.ஜி.ஆர் தவிர டி. எஸ். பாலையா, என். எஸ். கிருஷ்ணன் போன்ற காலத்தை வென்ற கலைஞர்களை  தமிழ்த்திரையுலகிற்கு அறிமுகப்படுத்தியவரும் இவரே…

 

( படத்தில் கே. பி. சுந்தராம்பாள், டங்கனின் அம்மா, டங்கனின் நண்பர் மாணிக்லால் டாண்டன், டங்கன். இந்த புகைப்படம் நந்தனார் திரைப்பட படப்பிடிப்பின்போது எடுக்கப்பட்டது.  மாணிக்லால் டாண்டன் நந்தனார் திரைப்படத்தை இயக்கியவர் )

கலிபோர்னியாவில் திரைப்படத்துறையை பற்றிய படிப்பு  படிக்கும்போது, கல்லூரியில் டங்கனுடன் மாணிக்லால் டாண்டன் என்ற இந்திய மாணவர் படித்தார். அவர் இந்தியாவில் திரைப்படங்களைத் தயாரிக்கும் போது அவருக்கு துணையாக டங்கன் அவருக்கு துணையாக  இருந்தார், அவர் முதன்முதலில் பணிபுரிந்த திரைப்படம் நந்தனார், இப்படத்தில்  சில காட்சிகளை இவர் இயக்கினார். கல்கத்தாவில் படப்பிடிப்பின்போது டாண்டனை ஏ. என். மருதாசலம் செட்டியார் என்ற தமிழ்த்திரைப்பட தயாரிப்பாளர் தனது அடுத்த படத்தை இயக்கித்தரும்படி கேட்டார். நந்தனார் படப்பிடிப்பு முடியவில்லை என்பதால் தனது அமெரிக்க நண்பரான  எல்லிஸ் ஆர். டங்கன் அவர்களை இயக்குனராக்கிக்கொள்ளும்படி டாண்டன் பரிந்துரைத்தார்.

 

(அம்பிகாபதி படத்தின் படப்பிடிப்பின்போது டங்கன் காமிரா கோணத்தை ஆராய்கிறார்)

இவ்வாறு டங்கன், செட்டியார் தயாரித்த சதி லீலாவதி படத்தின் மூலம் தமிழ்ப்பட  இயக்குனரானார். இப்படத்தில் தான் எம்.ஜி.ஆர் ஒரு சிறிய வேடத்தில் அறிமுகமானார். படம் நன்றாக ஓடியதைத் தொடர்ந்து, டங்கனுக்கு பல திரைப்பட வாய்புகள் கிட்டின. தியாகராஜ பாகவதர் நடித்த அம்பிகாபதி ஒரு வருடத்திற்கும் மேல் தொடந்து ஓடி சாதனை படைத்தது. தமிழ் மொழி தெரியாவிட்டாலும், தனது ஆங்கிலம் அறிந்த உதவியாளர்களின் மூலம் நடிகர்களிடமும், தொழிற்கலைஞர்களோடும் இனைந்து பணியாற்ற முடிந்தது. இரண்டாம் உலகப்போரின்போது ஆங்கிலேயர்களின்  கொள்கைகளை பரப்பும் சில படங்களையும் இயக்கினார். எம். எஸ் சுப்புலட்சுமியின் நடிப்பில் டங்கன் இயக்கிய மீரா அடைந்த வெற்றியைத் தொடர்ந்து, அதே படத்தை இந்தியிலும் இயக்கினார்.

(அம்பிகாபதி திரைப்படத்தில் பாகவதரையும், சந்தானலக்ஷ்மியையும் ஒரு காதல் காட்சியில் டங்கன் இயக்கி கொண்டிருக்கிகிறார்)

நெருக்கமான காதல் காட்சிகள் இவரை அமெரிக்க கலாச்சாரத்தை தமிழகத்தில் பரப்புகிறார் என்ற குற்றச்சாட்டுக்குள்ளாக்கியது. ஆனால் புதிய ஓளியுத்தி, நவீன ஒப்பனை முறைகளையையும்  இவரே  தமிழ்த்திரையுலகிற்கு அறிமுகப்படுத்தினார். இவர்  இயக்கிய கடைசித் தமிழ்ப்படம் மந்திரிகுமாரி. இந்தப் படத்தை பற்றி நான் உங்களுக்கு சொல்லத் தேவையில்லை, தமிழ்த் திரையுலகில் தவிர்க்கமுடியாத சில படங்களில் இதுவும் ஒன்று என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது. டங்கன்  1950 ஆம் ஆண்டு அமெரிக்கா திரும்பினார்.

(max factor makeup என்ற நவீன  ஒப்பனை முறையை 1934ல் இந்தியாவிற்கு அறிமுகப்படுத்தினார். இவர் ஒப்பனைக்கு மிகுந்த முக்கியத்துவம் கொடுத்தது மட்டுமில்லாமல், அதில் அதீத அறிவையும்   பெற்றிருந்தார். மேற்கண்ட புகைப்படம் சீமந்தினி என்ற திரைப்படத்தில் T P ராஜலக்ஷ்மி அவர்களுக்கு ஒப்பனையை திருத்திக் கொண்டிருக்கிறார்)

இவர் இயக்கிய தமிழ்த் திரைப்படங்கள்  

  சதிலீலாவதி (1936)

  சீமந்தினி (1936)

  இரு சகோதரர்கள் (1936)

  அம்பிகாபதி (1937)

  சூர்யபுத்ரி (1940)

  சகுந்தலா (1940)

  காளமேகம் (1940)

  தாசிப்பெண் (1943)

  வால்மீகி (1945)

  மீரா (1945)

  பொன்முடி (1950)

  மந்திரிகுமாரி (1950)

 

(படத்தில் எம் எஸ் சுப்புலக்ஷ்மி, டங்கன், மீரா படப்பிடிப்பின் போது)

இது தவிர ஆங்கிலேயர்களின்  கொள்கைகளை பரப்பும் சில படங்களையும், நந்தனாரில் சில காட்சிகளையும் இவர் இயக்கி இருக்கிறார். டங்கன் அமெரிக்காவில் மீண்டும் குடியேறிய பிறகு  எல்லிஸ் டங்கன் ப்ரொடக்சன்ஸ் என்ற பெயரில் படத்தயாரிப்பு நிறுவனம் ஒன்றைத் தொடங்கினார். இந்தியாவில் படப்படிப்பு நடத்திய அமெரிக்கப்படங்களுக்கு ஆலோசகராகவும் பணியாற்றினார்.  மேலும் ட்யூக் கோல்ட்பர்க் என்ற தயாரிப்பாளருக்காக செய்திப் படங்களைத் தயாரித்தார். மீண்டும் இவர் தமிழகம் வந்த போது தமிழ்த் திரையுலகம் சார்பில் உற்சாக வரவேற்பு அளிக்கப்பட்டது. டங்கன் டிசம்பர் 1, 2001 இல் இயற்கை எய்தினார். டங்கன் தனது திரையுலக அனுபவங்களை எ கைட் டு அட்வன்ச்சர் என்ற தலைப்பில் சுயசரிதையாக வெளியிட்டுள்ளார்.

நன்றி: விக்கிப்பீடியா,  நடிகர் மோகன் ராமன்(புகைப்படங்கள் இவருடைய facebook தளத்தில் இருந்து எடுக்கப்பட்டது)   
 

ரஜினி, சிவாஜி படத்துல சொல்வாரே, பெயரைக் கேட்டாலே அதிருதுள்ளனு, அது போல சில்க் பெயரைக் கேட்டாலே இன்னும் சில பேருக்கு கிளுகிளுப்பா தான் இருக்கும். சரி அவர் காலமாகி 14 ஆண்டுகள் கழிந்து இப்போ என்ன அவரைப்பற்றி பேச்சு, காரணம் இருக்கே அவருடைய வாழ்கையை அடிப்படையாக வைத்து படம் தயாராகிக்கொண்டு இருக்கிறது தெரியுமா? முன்னாபாய்MBBS படத்துல நடிச்ச வித்யாபாலன் சில்க் கதாபாத்திரத்தில் நடிக்க இருக்கிறார்கள். 

வித்யாபாலன் இதுவரை நடித்த படங்களில் ஆபாசமாகவோ, கவர்ச்சிகரமாகவோ நடித்ததில்லை, இவரை எப்படி சில்க் கதாபாத்திரத்திற்கு தேர்வு செய்தார்கள் என்பது தெரியவில்லை, இதிலிருந்தே இந்தப் படம் சில்க்கின் கவர்சிகரமான பட வாழ்கையை தவிர்த்து அவரது வாழ்கையை மையப்படுத்தி இருக்கும் என்பது தெளிவாக புரிகிறது. இந்தப் படத்தை சின்னத்திரையில்  தொடர்களை தயாரித்து பெரும் புகழை அடைந்த பாலாஜி டெலிபிலிம்ஸின்   ஏக்தா கபூர் தயாரிக்கிறார்கள்.  இந்தியாவின் சின்னத்திரை வரலாற்றில் ஏக்தா கபூருக்கென்று ஒரு தனி இடம் உண்டு, ரசிகர்களை தொலைக்காட்சியின் முன் கட்டிப்போட்ட பல தொடர்களை இவர் தயாரித்து இருக்கின்றார்.

சரி இப்போ சில்க் பற்றி பார்ப்போம், சில்க் ஆந்த்ராவில் பிறந்தவர், இவருடைய இயற்பெயர் விஜயலக்ஷ்மி, நான்காம் வகுப்பு வரை மட்டுமே படித்தவர். சினிமாவில் சேர வேண்டும் என்ற முனைப்பில் சென்னையை வந்து அடைந்தார். வண்டிசக்கரம்  என்ற படத்தில் முதன் முதலாக சில்க் என்ற முக்கிய கதாபாத்திரத்தில் நடித்தார். இந்த படத்தில் நடிப்பதற்கு  முன்பே அவருடைய பெயரை சுமிதா என்று மாற்றிக் கொண்டார். வண்டிசக்கரம் படத்திற்கு பின் சில்க்சுமிதா ஆனார். இந்தப் படத்திற்கு பின் அவருக்கு பல வாய்புகள் வந்து தென்னிந்திய திரை உலகில் கொடி கட்டி பறந்தார். ஏழைக் குடும்பத்தில் பிறந்து சினிமாவில் புகழின் உச்சிக்கு சென்ற இவரது வாழ்கை ஹாலிவுட்டின்  மர்லின் மன்ரோவினை ஒத்து இருப்பதாக கூட சொல்வார்கள். இவர் நடித்த மூன்றாம் பிறை, அலைகள் ஓய்வதில்லை, மூன்று முகம், கைதி, லயனம் போன்ற படங்கள் இன்றளவும் பேசப்படும் படங்கள்.

ஆண்களை மட்டுமில்லாமல் பெண்களையும் கவர்ந்தவர் சில்க், இன்று எல்லா நடிகைகளும் தனது உடலை கட்டுக்கோப்பாக வைத்திருக்கிறார்கள், அன்றைய கால கட்டத்தில் உள்ள நடிகைகள் 5 லிருந்து 10 வருடங்களுக்குள் தனது அழகை இழந்து விடுவார்கள், உடல் எடைபற்றிய போதிய அறிவு, உணவு பழக்கவழக்கம் உடலை எப்படி பாதிக்கும், உடற் பயிற்சி மூலம் உடலை எப்படி பாதுகாப்பது இப்படி பல விசயங்களில் சில்க் தென்னிந்திய நடிகைகளுக்கு ஒரு முன்னோடி. 

1996 இல் சில்க் தனது இல்லத்தில் இறந்து கிடந்த செய்தி சினிமா வட்டாரத்திலே பல அதிர்வுகளை  ஏற்படுத்தியது. எனக்கு நன்றாக நினைவிருக்கிறது எனது கணினி வரைகலை படிப்பிற்காக பிரசாத் ஸ்டுடியோவிற்குள் அப்போது இருந்த வெக்டார் இன்ஸ்டிடுயிடில்  பயின்று கொண்டிருந்தேன், அந்த சமயம் சில்க்கின் இறப்புசெய்தி  கோடம்பாக்கத்தில் இண்டு இடுக்கில் எல்லாம் பேசப்பட்டது, அவருக்காக  அனுதாபப்படாத  ஆட்களே இல்லை. சில்க் சுமிதா பொருளாதார நெருக்கடியில் தற்கொலை செய்து கொண்டதாக தகவல் கேள்விப்பட்டு சினிமா ரசிகர்கள் எல்லோருமே தனது வருத்தத்தை பகிர்ந்துகொண்டனர்.

இந்தப் படத்தில் ரசிகர்கள் விரும்புகிற கவர்ச்சியோடோ, ஆபாசமாகவோ  நடிக்கமாட்டேன்  என்று ஏற்கனவே வித்யா பாலன் அறிவித்திருக்கும் நிலையில் இந்த படம் இப்போதே பலரின் ஆர்வத்தை தூண்டி இருக்கிறது. உங்களைப் போல் நானும் இந்தப் படத்தின் வருகைக்காக காத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.

கொஞ்ச நாட்களுக்கு முன் சில நாளேடுகளில் இந்தியா 2050 இல் சீனாவை மக்கள் தொகையில் முந்திவிடும் என்று அனுமானமாக செய்தி வந்தது, அது எந்த அளவுக்கு உண்மையோ பொய்யோ நமக்கு தெரியாது  ஆனால் சீனா மனிதவளத்தை சுருக்கி கொள்ளத் தயாராக இல்லை, அதன் ஒரு குடும்பம்  ஒரு குழந்தை கொள்கையை மாற்றம் செய்ய உள்ளது, இதன் மூலம் சீனாவில் 2 குழந்தைகள் பெற்றுக் கொள்ள அனுமதி அடுத்த ஆண்டுக்குள் கிடைத்து விடும் என்று நம்பலாம். சில நாட்களுக்கு முன் செய்திக்கோவை ஒன்றில் சீன தம்பதியர்கள்  தமது இரண்டாவது குழந்தைகளை அரசுக்கு தெரியாமல் வளர்க்கின்றனர் என்ற செய்தியை அறிய நேர்ந்தது. நகைச்சுவையாக இருந்த இந்த செய்தி, உண்மையில் சீனர்கள் ஒன்றுக்கு மேற்ப்பட்ட குழந்தைகளை வளர்க்க பிரியப்படுவது குறித்த அவர்களது அவாவை வெளிப்படுத்துவதாக அமைகிறது. இது சீன அரசாங்கத்தின் காதுகளுக்கு எட்டி இருக்கும் எனத் தோன்றுகிறது.சீன டெமோக்ராபர்கள் இந்த வருட மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பிற்கு பிறகு ஒரு குழந்தை கொள்கை தேவைப்படாது என உறுதியாக நம்புகின்றனர். சீனாவில் 119  ஆண்களுக்கு 100 பெண்கள் என்ற விகிதத்தில் பாலியல் விகிதாச்சாரம்  உள்ளது. இது ஆண்டுகள் போகப் போக பெரும் ஆபத்தாய் முடியும். மேலும் வயது முதிர்ந்தவர்கள் எண்ணிக்கை கடும் உயர்வை சந்தித்திருக்கிறது, 60க்கு  மேற்ப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கை 17 கோடியை எட்டி இருக்கிறதாம், கடந்த ஆண்டை ஒப்பிட்டு பார்க்கும் போது இது அதிகம், மேலும் இது வருடா வருடம் உயருமே தவிர குறையாது காரணம் இந்த ஒரு குழந்தை கொள்கைதானாம். இதன் காரணமாக உழைக்கும் மக்களின் எண்ணிக்கை தடாலடியாக குறைய வாய்ப்பு இருக்கிறது. இதன் காரணமாக நிறைய இடர்ப்பாடுகளை சீன அரசு சந்திக்க நேரும், உற்பத்தி குறையும், விலைவாசி உயரும், பொருட்களுக்கு தட்டுப்பாடு வரலாம், ஏற்றுமதியாகும் பொருட்களின் அளவு குறையும், இப்படி அடுக்கடுக்காக பிரச்சனைகளை சந்திக்க நேரிடும், இதற்கெல்லாம் ஒரே வழி சீன அரசு அதன் மனித வளத்தை மேம்படுத்துவது தான். 

அதெல்லாம் இருக்கட்டும், என் நண்பர் ஒருவர் சொன்னார் இன்றைய நிலையில் சீனா தனது ராணுவத்திற்கு அமெரிக்கர்களை விட அதிகம் செலவிடுகிறது. வெகு விரைவில் அது தனது எல்லையை விரிவுபடுத்தும் அதனால் மக்கள்தொகை சீனாவிற்கு ஒரு பிரச்சனையாகவே இருக்காது. ஆங்கிலேயர்களை போல சீனாவும் தன் காலணிகளை ஆசியாவின் சில பகுதிகளிலும், ஆப்ரிக்காவிலும் ஏற்படுத்தும் என்று கூறினார். சீனா இலங்கையில் நடந்த போருக்கு உதவியதையும், இலங்கையின் போருக்கு பின் புனரமைப்பு என்ற பேரில் அதிகப்படியான பொருளை குவிப்பதும், தனது சந்தையையும், மேலாண்மையையும் திணிப்பது போலவே உள்ளது. நண்பர் கூறியது உண்மையாக கூட இருக்கலாம். ஏற்கனவே காஷ்மீர்  விவகாரத்தில் நன்றாகவே மூக்கை நுழைத்துக் கொண்டிருக்கிறது, ஆப்ரிக்காவில் சில போண்டியாய் போன அரசுகளை காப்பாற்றும்  முகமாக நிறைய பொருளுதவி கொடுத்து தனது சந்தையை நிறுவி வருவதாகவும் கேள்வியுறுகிறோம். மொத்தத்தில் சீனா இனி மக்கள்தொகை பிரச்னையை  வேறு விதமாக பார்க்க ஆரம்பிக்கிறது  என்பதற்கு இதெல்லாம் ஒரு அடையாளமாக கூட இருக்கலாம்.

ஆசிரியர் தினம் என்பது கல்வி பயிற்றுவிக்கும் ஆசிரியர்களுக்கு நன்றி செலுத்தும் வகையில் பல்வேறு நாடுகளில் பல்வேறு நாட்களில் கொண்டாடப்படுகிறது.  இந்தியாவில் முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் முனைவர் சர்வபள்ளி இராதாகிருஷ்ணனின் பிறந்த நாளான நாளை, செப்டம்பர் 5-ம் நாள் ஆசிரியர்கள் தினமாகக்  கொண்டாடப்படுகிறது.  

ஒரு சமுதாயத்திற்கு ஆசிரியர்கள் எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை, எழுத்தறிவித்தவன் இறைவன் என்ற சொல்லின் மூலம் நாம் உணரலாம். நமது முன்னோர்கள், ஆசிரியர்களுக்கு என்று சிறப்பானதொரு இடத்தை சமூகத்தில் கொடுத்திருக்கின்றனர். உண்மையில் தற்போது ஆசிரியர்கள் அந்த சிறப்பான இடத்திற்கு தகுதி உடையவர்களாக இருக்கிறார்களா? முன்பெல்லாம் ஆசிரியர்கள் பாடங்கள் மட்டும் கற்றுக் கொடுப்பதில்லை, வாழ்கையை நமக்கு வாழ கற்றுக்கொடுத்தார்கள், ஒழுக்கம், அன்பு, நெறி, மற்றும் பல விசயங்களை ஆசிரியர்கள் கற்றுக்கொடுத்தனர். இன்றைய அவசர காலத்தில் இதை சொல்லித்தர அவர்களுக்கு நேரமும் இல்லை, பொறுமையும் இல்லை. மேலும் அவர்களுக்கே ஒழுக்கத்தையும் நெறியையும் நாம் கற்றுத்தர வேண்டியிருக்கிறது. நீங்கள் கேட்கக்கூடும் எல்லாத் துறையிலும் தான் இப்படி இருக்கிறது இவர்களை மட்டும் ஏன் குறை சொல்ல வேண்டும் என்று, உண்மை தான், ஆனால் ஆசிரியர்கள் ஒரு சமுதாயத்தின் தூண்கள், அவர்கள் நமக்குள் விதைப்பதை தான் நாம் அறுவடை செய்கிறோம். 

இன்றைய கால கட்டத்தில் மதிப்பெண்களை முன்னிறுத்தியே பாடங்கள் போதிக்கப்படுகின்றன. ஒரு மாணவனுக்கு சுயமாக சிந்திக்க, கற்பனா சக்தியையும், அவனுடைய சிந்தனா சக்தியை தூண்டவும் இன்றைய பாடத்திட்டங்களோ, ஆசிரியர்களோ உதவியாக இல்லை என்றே சொல்லவேண்டும். நிறைய பேர் சொல்லக் கேள்வி பட்டு இருக்கிறேன். ஆங்கிலேயர்கள் நமக்கு குமாஸ்தா வேலை செய்ய ஏற்ப்படுத்தப்பட்ட பாடத்திட்டத்தை(மெக்காலே) நாம் இன்னும் பின்பற்றிகொண்டிருக்கிறோம் என்று, உண்மை தான் இன்றைய நிலையில் ஆராய்ச்சிப் படிப்புகளில் யாரும் அக்கறைக்  காட்டாமல் இருப்பதே  இதற்கு சான்று. மந்தையில் ஒரு ஆடு போகும் போது பின்பற்றி செல்லும் ஆடுகள் போல போய்க் கொண்டிருக்கிறார்கள் இன்றைய மாணவர்கள். பணம் மட்டுமே வாழ்கையின் குறிக்கோளாகிப் போன இந்த காலத்தில் பெற்றோர்களும் இதற்கு உடந்தை. எப்போதும் படிப்பு படிப்பு, நல்ல மதிப்பெண் எடுக்கவேண்டும், உயர் படிப்பை முடித்து அமெரிக்காவிற்கு போக வேண்டும் இதான்  இன்றைய பெற்றோர்களின் மற்றும் மாணவர்களின் குறிக்கோள்.

 ஒரு கால கட்டத்தில் தமிழகத்தில் அரசியலை நிர்ணயிக்கும் சக்தியாகவே ஆசிரியர்களும், மாணவர்களும் இருந்தார்கள், தமிழையும், தமிழ் கலாச்சாரத்தையும், மொழி ஒரு சமூகத்தின் அடையாளம் என்பதையும், அந்த அடையாளத்தை நாம் அடைய பல போராட்டங்களை முன்னின்று நடத்தியவர்கள். ஆனால் இன்று நிலைமையோ தலைகீழ், தமிழில் பள்ளிகளில்  பேசினால் குழந்தைகள் தண்டிக்கப்படுகிறார்கள், குழந்தைகளுக்கு நம் மொழியினை பேசுவதையே சிறுமை என மறைமுகமாக போதிக்கின்றனர். 

என் ஆசிரியர்கள் பற்றிய பசுமையான நினைவுகள் எனக்கு நிறைய இருக்கின்றன, என்னுடைய முதல் பள்ளி ஆசிரியை மரகதவல்லி, அவர்கள் எங்கள் குடும்ப உறவாகவே மதிக்கப்படும் ஒரு நபர். எங்கள் வீட்டு விசேஷங்கள் எல்லாவற்றிலும் கலந்து கொள்வார்கள். நான் மதிக்கும் மனிதர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர். எனது தமிழாசிரியர்கள் எல்லோருமே அருமையான வழிகாட்டிகள், விலங்கியல் பாடம் எடுத்த திருமலை  ஆசிரயரை மறக்கவே முடியாது ஒரு விரிவுரையாளர் கூட அவ்வளவு நுட்பமாக பாடம் எடுக்க முடியாது, அற்புதமான மனிதர், மேல்நிலை வகுப்பு ஆசிரியர்கள் யாவரும் என் மனதில்  நீங்கா இடம் பெற்றவர்கள். கல்லூரியில் எனக்கு கிடைத்த ஆசிரியர்கள், நண்பர்களை போல நடத்துவார்கள். குறிப்பிட்டு சொல்ல வேண்டுமானால் பிருந்தா ஆசிரியர் மற்றும் எலெக்ட்ரானிக்ஸ்  விரிவுரையாளர். 

மாதா, பிதா, குரு அப்புறம் தான் தெய்வம், அவ்வளவு முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படும் ஆசிரியர்களுக்கு சிறப்பளிக்கும் ஆசிரியர் தினத்தின் மேன்மையை நம் குழந்தைகளுக்கு எடுத்து கூறுவோம். வருங்கால சமுதாயத்தை ஆசிரியர்கள் நன்முறையில் கொண்டு செல்வார்கள் என்ற நம்பிக்கையோடு இந்த இடுகையின் மூலம் ஆசிரிய பெருந்தகைகளுக்கு என் வணக்கத்தையும் வாழ்த்துகளையும் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.

நன்றி: ஓவியர் பாலாஜி

முதல் உலகப் போரை பற்றி நாம் நிறைய படித்திருக்கிறோம், கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம். இந்தியாவில் இந்த போரினால் தாக்குதல் நடை பெற்றது தெரியுமா?  ஜெர்மனி இந்தியாவை தாக்கியது பற்றி கேள்விபட்டு இருக்கிறீர்களா? இந்தியாவின் எந்தப்பகுதி தாக்கப்பட்டது?  இந்த எல்லா கேள்விக்கும் பதிலை  உங்கள் வீட்டில் யாராவது பெருசுகள் இருந்தால் உடனே உரக்க சொல்லும் எம்டன் தாக்குதலை பற்றி.  

யார் இந்த எம்டன், சில ஆண்டுகளுக்கு முன் வெளிவந்த எம்டன் மகன் திரைப்படத்திற்கு பிறகு இந்தத் தலைமுறையில் சிலர் எம்டனை பற்றி தெரிந்து கொண்டிருப்பீர்கள்(படத்தில் இதுபற்றி எதுவும் சொல்லவில்லை ஆனால் பெயர்க்காரணம் பற்றி கூறும்போது சில பத்திரிகைகளில் எம்டனை பற்றிய தகவல் வெளியானது). தெரியாதவர்களுக்கு இந்த இடுகை மூலம் நான் தெரியப்படுத்துகிறேன்.

எஸ்.எம்.எஸ் எம்டன்  என்பது ஜெர்மனியக்  கடற்படையின் ஒரு கப்பல். 1908ம்  ஆண்டில் போலந்து நாட்டின் “டான்ஜிக்” என்ற கப்பல் கட்டும் துறையில் ஜெர்மானியக் கப்பல் நிபுணர்களால் கட்டப்பட்ட ஒரு போர்க் கப்பல் ஆகும்.

எம்டன் அலை வீசும் கடலிலும் துரிதமாகச் செல்லக் கூடியது. இதில் முதல்தரமான பீரங்கிகள் சுமார் 20 பொருத்தப்பட்டு இருந்தன.  முதலாம் உலகப் போரின் போது 1914ல் பல நாடுகளாலும் வியந்து பார்க்குமளவுக்கு இக்கப்பலின் போரிடும் திறன் இருந்தது. 1914ன் இறுதிப் பகுதியில் எம்டன் இந்தியப் பெருங்கடல் பகுதியில் மேற்கத்தியக் கூட்டுப் படைகளின் 25 கப்பல்களை அழித்தோ அல்லது கைப்பற்றியோ இருக்கிறது.

1914 ஆகஸ்ட் இறுதியில் ‘எம்டன்’ சீனக் கடற்பகுதியில் தனது சாகசத்தைக் காண்பித்துவிட்டு, இந்தியக் கடல் எல்லைக்குள் நுழைந்தது. அதனுடைய திடீர்த் தாக்குதல் வியப்பானது. ஆங்காங்கு தனது கொடியை இடத்திற்குத் தக்கவாறு மாற்றிக் கொண்டு அந்தந்த நாட்டுத் துறைமுகங்களில் தனக்கு வேண்டிய நிலக்கரி மற்றும் வேறு சாதனங்களைத் தந்திரமாகப் பெற்றுக்கொள்ளுமாம்.

கார்ல் வான் முல்லர் தலைமையில் 1914, செப்டம்பர் 22ம் நாள் இரவு இந்தியாவின் மதராஸ் நகரை அடைந்தது  எம்டன். சென்னை  துறைமுகப் பகுதியை அடைந்தவுடன், சிறிது நேரம் நிலைமையை கண்காணித்தப் பின்னர் சரியாக இரவு 9.30 மணிக்கு தாக்குதலை நடத்த வான் முல்லர் ஆணையிட்டார். யாரும் எதிர்பாராத நேரத்தில், சென்னை கடற்கரையில் இருந்து சில ஆயிரம் அடி தூரத்தில் நின்று கொண்டு, குண்டுகளைப் பொழிந்தது எம்டன். முதலில் பர்மா எண்ணெய்க் கம்பனிக்குச் சொந்தமான எண்ணெய்த் தாங்கிகள் மீது குண்டுகளை வீசியது. முதல் 30 சுற்றுத் தாக்குதல்களில் பல தாங்கிகள் தீப்பற்றி எரியத் தொடங்கின. அடுத்ததாக துறைமுகத்தில் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த சிறிய சரக்குக்கப்பல் ஒன்றைத் தாக்கி மூழ்கடித்தது. அக்கப்பலில் இருந்த 26 மாலுமிகள் இத்தாக்குதலில் காயமடைந்தனர். 5 மாலுமிகள் உயிரிழந்தனர். இரவு 10 மணி வரை இத்தாக்குதல் நடைபெற்றது. அதன் பின்னரே ஆங்கிலேயக் கரையோரக் காவல் படையினர் பதில் தாக்குதலை ஆரம்பித்தனர். ஆனாலும், அதற்குள் வெற்றிகரமாக தனது தாக்குதலை முடித்தவுடன் எம்டன் திரும்பி விட்டது. மொத்தம் 125 குண்டுகளை “எம்டன்” அன்றையை இரவு வீசியிருந்தது. ஒரு சில நிமிடங்கள் மட்டுமே நீடித்த தாக்குதலால் அப்போதைய மெட்ராஸ் நகரமே கதிகலங்கிப்போனது.

எம்டன் மீண்டும் தாக்கும் என்ற அச்சத்தில் நகரை விட்டு பலர் வெளியேறினார்கள். இத் தாக்குதலில் பலத்த சேதம் எதுவும் ஏற்படவில்லை என்றாலும் இந்தியாவில் பல ஆண்டுகளாக ஆட்சிபுரிந்த  வெள்ளையர்களின் கவுரவத்தை குலைப்பதாக இந்நிகழ்வு அமைந்தது. முதலாம் உலகப் போரின் போது இந்தியாவில் மதராஸ் நகரம் மட்டுமே தாக்குதலுக்கு இலக்கான நகரம் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

இக்கப்பல் கடைசியாக ஆஸ்திரேலியாவின் எச்.எம்.ஏ.எஸ். சிட்னி கப்பலினால் கொக்கோஸ் என்ற இடத்தில் தாக்கி மூழ்கடிக்கப்பட்டது

சென்னையில் நடந்த எம்டன் தாக்குதலுக்கு பிறகு எம்டன் என்ற சொல் கெட்டிக்காரன் என்ற பொருளோடு, அவன் சரியான எம்டனாக இருக்கான் அதாவது வருவதும் போவதும் தெரியாமல் இருக்கான் என்று பொருள் பட கூறுவார்கள். இச்சொற்றொடர் எம்டன் கப்பல் திடீர் திடீர் என்று தோன்றி ஆங்கிலேயருக்கு போக்கு காட்டியதால் ஏற்பட்ட ஒரு வட்டார சொல் ஆகியது.

எம்டனின் தாக்குதல்கள்  பற்றிய ஒரு ஆவணப்படத்தை இந்த இடுகையின் பின் இணைப்பாக  இணைத்திருக்கிறேன்.

நன்றி: விக்கிப்பீடியா

 

கச்சத்தீவு உண்மையில் தமிழர்களின் சொத்தா?

Posted: செப்ரெம்பர் 1, 2010 in அங்கலாய்ப்பு
குறிச்சொற்கள்:, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

நேற்று மக்களவையில் மறுபடியும் கச்சதீவு பற்றிய விவாதங்களும் அதற்கு வெளியுறவுத்துறை அமைச்சர்  கிருஷ்ணா அவர்களின் விளக்கமும் வெகுஜனங்களுக்கு வெறுப்பை ஊட்டுவதாகவே அமைகிறது, 1974 இல் ஆரம்பித்து 2010 வரை தொடரும் இந்த பிரச்சனையின் மூலம் தான் என்ன? உண்மையில் நமக்கு கச்சதீவில் உரிமை இருக்கிறதா? அதற்கு என்ன சாட்சி? வரலாற்றின் பக்கங்களில் கச்சதீவு இந்தியாவின் ஒருங்கிணைந்த பகுதியா? இது எல்லாவற்றிற்கும் விளக்கம் தரும் வகையில் இந்த இடுகையை சமர்பிக்கிறேன். எல்லோர்க்கும் தெரிந்த விஷயம் தான், தெரியாதவர்கள் தெரிந்து கொள்ளும் வகையில், அவர்களோடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

1480 ம் ஆண்டில் ஏற்ப்பட்ட கடல் கொந்தளிப்பால் பெரும் புயல் ஏற்ப்பட்டு வங்கக் கடலில் ராமேஸ்வரம்  தீவும் அதை சுற்றி 11 தீவுகளும் உண்டாயின.

01 ராமேஸ்வரம்

02 குந்துகால் 

03 புனவாசல்

04 முயல் தீவு 

05 பூமரிசான் தீவு

06 முல்லைத் தீவு

07 மணல் தீவு 

08 வாலித் தீவு (கச்சத் தீவு)

09 அப்பா தீவு

10 நல்ல தண்ணீர் தீவு

11 உப்பு தண்ணீர் தீவு

12 குடுசடி தீவு

ராமநாதபுரம் மாவட்ட அரசு வரலாற்று குறிப்பு 11891ம் பக்கம் 14ல்  இதற்கான ஆதாரம் உள்ளது. 1480 ம் ஆண்டு தோன்றிய இத் தீவுகள்  யாவும் ராமநாதபுரம் சேதுபதி மன்னர்களுக்கு சொந்தமாக இருந்தன.

1802ம் ஆண்டில் கொண்டுவரப்பட்ட ஜமிந்தாரி நில உரிமைச் சட்டப்படி கச்சத்தீவு ராமநாதபுரம் ராஜாவிற்கு அரசுடமையாக்கப்பட்டது. அதற்கு பிறகு ராமநாதபுரம் ராஜா அவர்கள் அந்த இடத்தை தனி நபர்களுக்கு குத்தகையாக கொடுத்து அவர்கள் மூலமாக பயன் பெற்று இருகின்றனர்.

1905ம் ஆண்டு ராமநாதபுரம் மாவட்டம் தொண்டியை சேர்ந்த சீனி கருப்பன் படையாச்சி என்ற மீனவர் புனித அந்தோனியார் கோயிலைக் கட்டினார். ஒவ்வொரு ஆண்டும் மார்ச் 4ம் நாள் திருவிழா நடக்கும். இதில் தமிழர்கள் யாருடைய அனுமதியும் பெறாமல் செல்லாம். இலங்கை பக்தர்கள் இலங்கை அரசின் அனுமதி பெற்று தான் வரவேண்டும்.

1947 ம் ஆண்டு ஜமீன்தாரி ஒழிப்பு சட்டம் கொண்டு வரும் வரையில் கச்சதீவு சேதுபதி மன்னர்களின் ஆட்சியில் இருந்தது.

இதற்கு 1822 ம் ஆண்டிலிருந்து நிறைய சான்றுகள் உண்டு. கிழக்கிந்திய கம்பெனி 1822ல் இஸ்திமிரர் சனட் என்ற ஒப்பந்தத்தில் ராமநாதபுரம் ராஜாவிடமிருந்து கச்சத்தீவை பயன்படுத்தி கொள்ளும் உரிமை பெற்றது. 69 கடற்கரை ஊர்களும் 8 தீவுகளும் சேதுபதிக்கு உரியது. இந்த 8 தீவுகளில் ஒன்று தான் கச்சத்தீவு. கிழக்கிந்திய கம்பனி இவை யாவற்றையும் பயன்படுத்தி கொள்ள ராஜாவிடம் இருந்து இசைவு பெற்று இருந்தது.

இங்கிலாந்து பேரரசி விக்டோரியாவின் காலத்தில் இலங்கை பற்றி வெளியிடப்பட்ட பொது அறிவிப்பில் இலங்கையின் எல்லையை பற்றி குறிப்பிடும் போது கச்சத்தீவை குறிக்காமலும், ராமநாதபுரம் அரசை பற்றி குறிப்பிடுகையில் கச்சத்தீவு அவருக்கு உரியதென்றும் குறிப்பிடப்பட்டு இருந்தது. இதனை முந்நாளைய இலங்கை அமைச்சரவை செயலாளர் பி. ஈ. பியரிஸ் உறுதிபடுத்தி உள்ளார்.

1947 டிசம்பர் திங்களில் சண்முக ராஜேந்திர சேதுபதியிடமிருந்து வீ. பொன்னுசாமி பிள்ளை, கே.எஸ். மொகம்மது மீர்சா மரைக்காயர் ஆகிய இருவரும் கச்சத்தீவை குத்தகைக்கு எடுத்துள்ளனர். இலங்கையின் பழைய வரலாற்று அவணங்களிலோ, நூல்களிலோ எதிலும் கச்சத் தீவு பற்றிய எந்த விவரமும் இல்லை. இதுவரையில் கச்சத் தீவில் எங்களுக்கு உரிமை உண்டு என்பதற்கான ஆதாரங்களை இலங்கை அரசாங்கம் வெளியிடவும் இல்லை.

டச்சுக்காரர்கள், போர்சுகீசியர்கள் என்று யார் தயாரித்த இலங்கை தேசப்படங்களிலும் கச்சத்தீவு இல்லை.  17 ம் நூற்றாண்டில் பர்நோப் எனும் வரலாற்று ஆய்வாளர் இலங்கைக்கு வந்தார் அவர் இலங்கை தேசப்படம் ஒன்றை உருவாக்கினார். அதிலும் கச்சத்தீவு இல்லை.

1857 – 61 ம் ஆண்டுகளில் இலங்கை தேசப்படங்களை வெளியிட்ட ஜே.ஆரோஷ்மிக்  மற்றும் டெண்னன்ட் ஆகியோரும் இலங்கை தேசப்படத்தில் கச்சத்தீவை சேர்த்து வெளியிடவில்லை.

1920 ம் ஆண்டில் கச்சத் தீவு எங்களுக்குத் தான் சொந்தம் என்று இலங்கை அரசு கூற ஆரம்பித்தது. இந்தியா 1956ம் ஆண்டிற்குப் பின்னால் தன்னுடைய கடல் எல்லை கோட்டை 3 கடல் மைல்களில் இருந்து 6 கடல்மைல்களாக விரிவுப்படுத்தியது. அத்துடன் மீன்பிடிக்கும் உரிமையை 100 கடல் மைல்கள் தூரத்திற்கு விரிவுபடுத்தியது. கச்சத்தீவை கைப்பற்ற  இந்தியா எடுக்கும் முயற்சி என்று இதனை இலங்கை அரசு கருதி போட்டியாக 1970ல் அதே போன்ற ஒரு அறிவிப்பை இலங்கை வெளியிட்டது.

1973ம் ஆண்டு அன்றைய பிரதமரான இந்திராகாந்தி இலங்கை சென்றார். 1974ம் ஆண்டு இலங்கை அதிபர் சிறிமாவோ பண்டார நாயகே இந்தியா வந்தார். இந்திராவும், சிறிமாவோவும் நடத்திய பேச்சு வார்த்தையில் தமிழகத்தை கேட்காமலே கச்சத்தீவு கை மாறியது.

1976ம் ஆண்டு ஒப்பந்தம் (இரு நாடுகளின் அதிகாரிகளுக்கு இடையே மீன்பிடி உரிமை பற்றிய கடிதப் போக்குவரத்து நடந்தது. அந்த கடிதங்களே 1976 மார்ச் மாதம் ஒப்பந்தமாக அங்கீகரிக்கப்பட்டது) கச்சத் தீவு பகுதிக்கு தமிழக மீனவர்கள் செல்லவும் கூடாது. மீன் பிடிக்கவும் கூடாது. கச்சத்தீவு அந்தோனியார் கோயில் திருவிழாவிற்கு மக்கள் செல்லகூடாது என்று முற்று புள்ளி வைத்தே விட்டது.

1974ம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 21லிருந்து இன்றுவரை நாம் தீர்மானம் நிறைவேற்றி கொண்டே இருக்கிறோம். சிங்களவன் நம் மீனவர்களை சுட்டுக் கொண்டே இருக்கிறான்.

நன்றி:  அ. பெரியார் எழுதிய தமிழ்நாட்டு  எல்லைப் போராட்டமும், பெயர் மாற்றமும்

 
உலகின் முதல் தர  ஜனநாயக நாடு  டென்மார்க், சமிபத்தில் நான் கேள்விப்பட்ட ஒரு துணுக்கு செய்தி இது. இது உண்மையா? பொய்யா? உலகின் மிக பெரிய ஜனநாயக நாடான இந்தியாவின் தரம் என்ன? இப்படி கேள்வி மேல் கேள்வி எழவே வலைத்தளத்தில் தேடி WORLDAUDIT.ORG என்ற வலைதளத்தின் இந்த புள்ளிவிவரங்களை கண்டறிந்தேன். உண்மையில் வியப்பாக தான் இருந்தது.
 
ஜனநாயக தரத்தில் டென்மார்க் முதலிடத்தில் இருந்தது
 
பத்திரிகை சுதந்தரத்தில் பின்லாந்த் முதலிடம்.
 
லஞ்சமில்லா நாடுகளில் நியூஷிலாந்து முதலிடம்.
 
ஜனநாயக தரவரிசையில் முதல் 20 இடங்களில் பெரும்பாலும் ஐரோப்பிய நாடுகளே இருந்தன. ஆசியாவில் ஜப்பான் முதலிடத்தில் உள்ளது. இந்தியாவின் நிலை என்ன தெரியுமா? ஜனநாயக தரவரிசையில் 47 வது இடத்திலும் பத்திரிகை சுதந்தரத்தில் 45 வது இடத்திலும் லஞ்ச லாவண்யங்களை கட்டுபடுத்துவதில் 64 வது இடத்திலும் இருக்கிறது.
கொஞ்ச நேரத்திற்கு பின் தான் உறைத்தது, கைபுண்ணுக்கு ஏன் கண்ணாடி.  இங்கே கேள்வி கேட்டாலே தேசிய பாதுகாப்பு சட்டம் பாயும் போது இவர்களின் ஜனநாயக லட்சணத்தை ஒரு வலைதளத்தை போய் பார்த்து தான் தெரிந்து கொள்ளணுமா என்ன? மேற்படி இது நவம்பர் 2009 இல் வெளியிடப்பட்ட தரப்பட்டியல் இப்போது இன்னும் தரங்கெட்டு போய் இருக்கும் இந்தியா…