Posts Tagged ‘திரைப்படம்’

ALL-IS-LOST

ஆஸ்கரின் சிறந்த ஒலிப்பதிவு(Best Sound Editing) பிரிவில், வெறும் 32 பக்க அளவிலான திரைக்கதையைக் கொண்டு படமாகப்பட்ட திரைப்படம் ஆல் இஸ் லாஸ்ட்.

படம் ஒரு பாய்மரப்படகின் மாலுமி தனது வாழ்நாளின் இறுதியில் இருப்பதாக என்னி, நான் எவ்வளவோ முயன்றேன் எல்லாம் போய்விட்டது என்று தன் கதையை கூறுவது போல ஆரம்பிக்கிறது. 8 நாட்களுக்கு முன் தொடங்கும் பிளாஷ் பேக்கில், இந்தியப் பெருங்கடலின் சுமத்ராவிலிருந்து 1700 நாட்டிகல் மைல் தொலைவில் கதையின் ஒரே கதாபாத்திரமான நமது பாய்மரப்படகின் மாலுமி, படகின் உள்ளே தண்ணீர் புகுந்த நிலையில் தன் தூக்கத்தில் இருந்து எழுந்திருகிறார். ஏதோ ஒரு கப்பலில் இருந்து விழுந்த ஒரு கொள்கலனின்(container) கூரான ஒரு முனை படகின் பக்கவாட்டில் குத்தி படகை சேதப்படுத்தி இருப்பதை அறிகிறார். தண்ணீர் உள்ளே நுழைந்ததால் தொலைத்தொடர்பு கருவிகள் பழுதுபட்ட நிலையில் படகின் சேதப்படுத்தப்பட்ட இடத்தை அடைத்து தன் பயனத்தைத் தொடர்கிறார் மாலுமி. சில மணிநேர இடைவெளியில் ஒரு பெரும்புயலில் சிக்குகிறார், கொட்டித் தீர்க்கும் மழையில் படகு முழுமையாக பழுதடைந்து மூழ்குகிறது.

மூழ்கும் பாய்மரபடகில் இருந்த அவசரகால உபயோகித்திற்கான  ரப்பர் படகில் ஏரித் தப்பிக்கிறார். மீண்டும் மழை, வெப்பம், சுறா மீன்கள், பசி என்று பலப் பிரச்சினைகளில் இருந்து தன் உயிரைக் கையில் பிடித்துக் கொண்டு கடலின் நீரோட்டப் போக்கில் பயணிக்கிறார். இடையில் 2 சரக்குக் கப்பல்கள் இவரது கூக்குரலையும், சைகைகளையும் அறியாமல் ரப்பர் படகைத் தாண்டி போகிறது. படத்தின் இறுதியில் மாலுமிக்கு சுமத்ரா கடல் எல்லைக்குள் ஒரு சிறிய மீன்பிடி படகு கண்ணுக்கு தென்படுகிறது, சைகை செய்ய எந்த உபகரணம் இல்லாத காரணத்தினால் தன்னிடம் உள்ள சில காகிதங்களை எரித்து செய்கை செய்கிறார் மாலுமி, தீ பரவி ரப்பர் படகு முழுதும் எரிந்து பாழாகிறது, உயிரை காப்பாற்றிக்கொள்ள கடலில் விழுகுகிறார். உடலின் சக்தி யாவும் இழந்துவிட்ட நிலையில் நீச்சலிடக்கூட தெம்பு இல்லாத நிலையில் ஏறக்குறைய மூழ்கி இறந்து கொண்டிருக்கும் நிலையில் மீன்பிடி படகு, மாலுமியை நெருங்கி அவரைக் காப்பாற்ற அதிலிருந்து ஒருவர் கை கொடுத்து தூக்க முற்படுவதாக கதை முடிகிறது.

ROBERT-REDFORD

லைப் ஆப் பை, டைட்டானிக் போன்ற பல படங்களை கடல்வெளியில் உயிரைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள  போராடும் வகையில் நாம் பார்த்திருந்தாலும் ஆல் இஸ் லாஸ்ட் திரைப்படம் அதிலெல்லாம் இருந்து வேறுபட்டே காணப்படுகிறது. கதாநாயகன் ராபர்ட் ரெட்போர்ட்டின் நடிப்பு படத்திற்கு அழகு சேர்த்து இருக்கிறது. முயற்சி, விடாமுயற்சி, தன்னம்பிகை, சமயோஜித புத்தி, இப்படி பல விசயங்களைப் பற்றிய திரைப்படம் இது . ஒரே ஒரு கதாபாத்திரம் மட்டுமே இடம்பெற்ற திரைப்படம் இதற்கு முன் எங்காவது வெளியாகி இருகிறதா என்பது தெரியவில்லை, இருக்காது என்பது எனது அபிப்ராயம். முன்னமே கூறியது போல இப்படம் 32 பக்க அளவிலான திரைக்கதை, படத்தின் வசனங்கள் அதில் 2 பக்கம் கூட இருக்காது என்று நினைக்கிறன்.

இப்படம் க்ராவிட்டி, கேப்டன் பிலிப்ஸ் போன்ற பெரிய படங்களுடன் ஒளிப்பதிவுக்கான(Best Sound Editing) பிரிவில் ஆஸ்கரில் போட்டியில் உள்ளது. விருது கிடைக்குமா என்பதை பொறுத்திருந்துதான் பார்க்கவேண்டும்.

Advertisements

பஹ்ராம் பைசாய் இயக்கத்தில் 1989ல் வெளியான ஈரானியத் திரைப்படம் பாசு  தி லிட்டில் ஸ்ட்ரேஞசர்.   1999  நவம்பரில் பிக்சர் வேர்ல்ட் என்ற இரானிய பத்திரிகை நடத்திய வாக்கெடுப்பில் BEST IRANIAN FILM OF ALL TIME என்று  திரைப்பட விமர்சகர்களாலும், திரை வல்லுனர்களாலும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது இத்திரைப்படம்.

ஒரு இளம் சிறுவனை பிரதானமாக சுற்றிப் பின்னப்பட்டதே பாசு தி லிட்டில் ஸ்ட்ரேஞசர் திரைப்படம். தெற்கு இரானின் குசெஸ்தான் பகுதியில் இரான்-ஈராக் போரின் போது குண்டு மழை பொழிகிறது, அதில் சிக்குண்டு ஒரு குடும்பம் அழிவதில் தொடங்குகிறது படம்.  தாக்குதலில் தப்பித்து சிறுவன் பாசு ஒரு ராணுவ வண்டியில் ஏறி வடக்கு இரானுக்கு செல்ல நேரிடுகிறது. பாசு அரபிக் மொழி பேசுபவன், ஆனால் கிலாக்கி பேசும் நாயி என்ற ஒரு பெண்மணியின் வயல்வெளியில் தஞ்சமடைகிறான் சிறுவன். பாசுவின் கருமை நிறமும் அவனின் மொழியும் புரியாத நிலையில் நாயி அவளின் 2 குழந்தைகளோடு சேர்த்து பாசுவையும் தன் குழந்தையாய் கிராமத்தினர் மற்றும் உறவினர்களின் எதிர்ப்புகளை மீறி வளர்க்கிறாள். பாசு, நாயியின் அன்றாட வேலையை பகிர்ந்து கொள்கிறான், அவளுக்கு உடல் நலக குறைவு வரும்போது குழந்தைகளையும், தன் தாயாக நினைக்கும் நாயியையும் கவனித்துக் கொள்கிறான். வெளி யூருக்கு வேலை தேடி சென்ற நாயியின் கணவன் வீடு வந்து சேரும் போது, அவர்களின் மோசமான பொருளாதர நிலைமையில் பாசுவை வீட்டில் சேர்த்து வைத்திருப்பதை கண்டு கடிந்து கொள்கிறான், ஆனால் அவன் மனைவியின் தாயுள்ளத்திற்கு தலை சாய்கிறான்.

மிகவும் எளிமையாக, குழந்தைகள் கதை போல தோன்றும் இத்திரைப்படம் முழுக்க முழுக்க தாய்மையையும், ஒரு தாயின் பரிவையும் மையமாகக் கொண்டு சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. கிராமத்தினர் அடிக்கடி வந்து நாய்யிடம் பாசுவைப் பற்றி அவதூறு பேசுவதும், அவனை துரத்தும்படி அறிவுறுத்தும் போதும் வெகுண்டு பேசும் காட்சி, வயல்வெளியில் காட்டுப் பன்றி மற்றும் பறவைகளைத் கத்தித் துரத்தும் காட்சிகள், பாசு உடல்நலக் குறைவால் அவதிப்படும் போது தாயற்ற ஒரு குழந்தையை காப்பாற்றும்படி  மருத்துவரிடம் கதறும் காட்சி என்று அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம் ஒவ்வொரு காட்சியையும்.  நாயி பாத்திரத்தில் வரும் (கரீனா கபூரை ஞாபகப் படுத்தும்) நடிகையின் நடிப்பு அற்புதம்.

முழுப் படத்தையும் YOUTUBEல் ஆன்லைனில் பார்த்து மகிழ,

 

 

 

 

 

 

 

 

உலகின் உள்ள எல்லா எறும்புகளின் மொத்த எடை உலகிலுள்ள மொத்த மனிதர்களின் எடையளவுக்கு சமமாம் . எறும்பு தன் எடையளவு போல இரண்டு மடங்கு எடையை சுமக்கவல்லது எல்லோரும் அறிந்ததே, நினைத்து பாருங்கள் எறும்புகள் எல்லாம் மனிதர்கள் பால் வெறுப்பு கொண்டு புரட்சி செய்ய நேரிட்டு ஒட்டு மொத்தமாக எல்லா மனிதர்களையும் தூக்கி கடலில் எரிந்து விட்டால் நம் நிலைமை என்னவாகும்.

டைட்டானிக் கப்பலை கட்டுவதற்கு 7 மில்லியன் டாலர்கள் தேவைப்பட்டது, ஆனால் JAMES CAMERON இயக்கிய டைட்டானிக் திரைப்படம் தயாரிக்க 200 மில்லியன் டாலர்கள் செலவானது.

DREAMT என்ற ஒரே ஆங்கில சொல், ஆங்கில மொழியில் MT என்று முடியுமாறு அமைந்திருக்கிறது.

இந்தியாவில் கழிப்பறைகளை விட கைபேசிகளின்(MOBILE PHONE) எண்ணிக்கை அதிகமாம்.

மும்பை நகரத்தில் ஒரு நாள் சுவாசிப்பது, 2.5 பாக்கெட் சிகரட் உபயோகிப்பதற்கு சமமாம்.

தற்கொலை செய்து கொள்பவர்களின் கணக்கெடுப்பை (statistics) பார்க்கும் போது, திங்கட்கிழமை தற்கொலை செய்துகொள்வதற்கு ஏற்ற நாளாக அதிகப்படியானோர் தேர்ந்தெடுகின்றார்களாம்.

கொட்டாவி விடும் போது நாக்கை தொடுவீர்களானால் உங்கள் கொட்டாவி நின்று போகுமாம்.

நீங்கள் பேசிக்கொண்டே ஒருவருடன் நடக்கும் போது, அவரது நடையின் வேகத்திற்கு ஈடு கொடுத்து உங்களால் நடக்க முடியும், ஆகவே உங்களோடு அதிக வேகத்தில் நடப்பவரோடு சேர்ந்து உங்களின் காலை நடைப் பயிற்சியை செய்வது நன்மை பயக்கும்.

நமக்கு நாமே கிச்சு கிச்சு மூட்டிக் கொள்ள முடியுமா? முடியுமாம், உங்களின் வாயின் மேற்பகுதியை தொடும் போது உங்களுக்கு நீங்களே கூச்சம்(tickle) உண்டாகிக் கொள்ள முடியும்.

மனிதர்களின் கை ரேகையைப்போல ஒவ்வொரு மனிதனின் நாக்கில் உள்ள ரேகையும் தனித்துவம் வாய்ந்தது.

 

நன்றி: omgfacts.com

சிவத்த செங்குத்துப்பாறை அல்லது ரெட்கிளிப் திரைப்படம், ஒரு சீன வரலாற்றுக் காப்பியப் போர்த் திரைப்படம். இது சீனாவில் கிபி 208-209 காலப் பகுதியில் நிகழ்ந்த சிவத்தப் செங்குத்துப்பாறைப் போரின் வரலாற்றை அடிப்படையாக கொண்டது. மூன்று இராட்சியங்கள் அதன் காலப் பகுதியில் நிக்ழ்ந்த அந்தப் பெரும் போர்களையும், அவற்றை ஒட்டிய நிகழ்வுகளையும் இப் படம் சித்தரிக்கிறது.

கி மு 208 இல் ஹான் பேரரசு தனது இறுதி காலத்தில் இருக்கும் போது நிகழ்ந்த நிகழ்வுகளின் தொகுப்பே இந்த திரைபடம்.  ஹான் பேரரசின் பிரதம மந்திரி கோ கோ (Cao  Cao)  ஒருங்கிணைந்த சீனத்தை உருவாக்க கிழக்கு பகுதியின் மீதும் தெற்கு பகுதியின்  மீதும் படையெடுக்க ஹான் பேரரசின் அரசரிடம் இசைவை பெற்று ஒரு பெரும் படையுடன் கிழக்கு நோக்கி பயனப்படுகிறார், போரில் Liu Bei அரசான Xu வம்ச அரசு வீழ்த்தப்படுகிறது, அகதிகளாய் போன தன மக்களுடனும், சொற்ப வீரர்களுடன் Liu  Bei, தெற்கு பகுதியை ஆளும் Wu வம்சத்தின்  Sun  Quan உதவியை கோருகிறார். அவருடன் இனைந்து Cao  Cao வின் கப்பற்படையை இறுதிப் போரில் வெல்வதே கதையின்  மீதம். 

சிவத்த செங்குத்துப்பாறை திரைப்படம் ஆசியாவில் இரண்டு பாகங்களாய் வெளியானது, மொத்தத்தில் 4  மணி நேரத்திற்கும் மேலான கதையமைப்பு கொண்டது. முதல் பாகம் ஜூலை  2008லும் இரண்டாம் பாகம் ஜனவரி 2009லும் வெளியானது. ஆசியாவை தவிர்த்து மேற்கத்திய திரை ஆர்வலர்களுக்காக இரண்டரை மணி நேர படமாக சுருக்கி 2009  இல் வெளியானது. 80 மில்லியன் பொருட்செலவில் உருவாக்கப்பட்ட இத்திரைப்படம் இதுவரை ஆசியாவில் தயாரிக்கப்பட்ட  செலவுகூடிய திரைப்படம் ஆகும். இந்தத் திரைப்படமே ஆசியாவில் அதிக வருமானம் ஈட்டிய திரைப்படமும் ஆகும். முதல் பாகம் ஆசியாவில் 124 மில்லியன் டாலர் வசூலையும், சீனாவில்  டைட்டானிக் வசூலை முறியடித்ததாக தகவல்.

இப்படத்தை இயக்கியவர்  MISSION IMPOSIBLE II,  FACE  OFF , BROKENARROW  முதலிய ஹாலிவுட்  திரைப்படங்களை இயக்கிய  ஜான் வூ அவர்கள்.

 மகாபாரதத்தில் சக்கர  வியுகம் பற்றியும் அபிமன்யு அதில் சிக்குண்டு இறந்ததை பற்றியும் நாம் படித்திருக்கிறோம். அது போல இந்த திரைப்படத்தில் வியுக முறைகள் நன்கு விளக்கப்பட்டு இருக்கிறது. பெரிய ராஜ்யம் ஒன்றின் பலம் வாய்ந்த போர் வீரர்களை சக்கர வியுகம் போன்ற ஒரு முறை மூலம் சிறிய படையை கொண்டு எப்படி வெல்கிறார்கள் என்பதை வெகு அருமையாக படமாக்கியுள்ளார் ஜான் வூ. அதே போல இரண்டாம் பாகத்தில் கப்பற்படை கொண்டு நடத்தும் போர் காட்சிகள் அற்புதமாக படமாக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த கப்பற்படை போர் கட்சிகளை படமாக்கும் போது படத்தில்  கப்பல்களை    எரித்து நாசப்படுத்துவது போன்ற காட்சிகள் எடுக்கப் பட்டது, அப்போது நடந்த விபத்தின் போது ஒருவர் இறக்க நேரிட்டது மேலும் 6 தொழில் நுட்பக்கலைஞர்கள் கடுமையான விபத்துக்கு ஆளானார்கள்.

சீனத்தின்  அந்த கால போர்முறைகளையும், ராஜ தந்திரங்களையும் இந்த படம்  நன்கு விளக்குகிறது. period படம் பார்ப்பதில் ஆர்வம் கொண்டவர்களுக்கு இது ஓர் அருமையான படம், மேலும் நல்ல தொழில்நுட்பத்தோடு எடுக்கப்பட்ட படம்.

ஜான் வூ ஒரு ஸ்டைல் ஆன இயக்குனர் அவருடைய படங்களில் கதா நாயகர்களுக்கும் வில்லன்களுக்கும் நல்ல பரிணாமங்களை எதிர்பார்க்கலாம், அதை இந்த படத்திலும் நன்கு செவ்வனே செய்து இருக்கிறார்.  எனக்கு நீண்ட நாள் ஆசை ஜான் வூ ஒரு இந்திய படம் எடுத்தால் எப்படி இருக்கும் என்று, அதிலும் ரஜினி,  சாருக்கான், நாகர்ஜுனா போன்ற மாஸ் ஹீரோக்களை வைத்து எடுத்தால் எப்படி இருக்கும்…

திருவையாறு P ராஜலக்ஷ்மி  , இவர் தான் தமிழ் திரையுலகின் முதல் பெண் இயக்குனர், தயாரிப்பாளர். தமிழ் திரையுலகில் மட்டுமல்ல இந்திய அளவிலும் இவர் தான் முதல் பெண் இயக்குனர் என்று கூறுகிறார்கள்.

ராஜலக்ஷ்மி 1911 இல் திருவையாறில் ஒரு பிராமண குடும்பத்தில் பிறந்தவர், இவரது தந்தை ஒரு குருக்கள். இவருக்கு 11 வயது இருக்கும் போது திருமணம் ஆனது, துரதிர்ஷ்டவசமாக இவரது மன வாழ்க்கை ஆரம்பிக்கும் முன்னமே முடிந்து விட்டது. வரதட்சனை கொடுக்க முடியாத காரணத்தினால் இவரது கணவர் இவரை விட்டு பிரிந்தார்.  இதனால் மனமுடைந்த இவரது தகப்பனார் கிணற்றில் விழுந்து தற்கொலை செய்து கொண்டார். அதன் பின்பு ராஜலக்ஷ்மி அவரது தாயாருடன் திருவையாறை விட்டு வெளியேறினார். நாடக கம்பெனி ஒன்றில் சேர்ந்து நடிக்க ஆரம்பித்தார்

படத்தில் TP ராஜலக்ஷ்மி அவர்களுடன் சிறுவயது TR மகாலிங்கம்

புகழ்பெற்ற சங்கரதாஸ் சுவாமிகள் குழுவில் இனைந்து நாட்டியம், சங்கீதத்தில் நல்ல தேர்ச்சி பெற்றார்.  1931 இல் காளிதாஸ் என்ற படத்தில் கதாநாயகியாய் நடித்த பிறகு இவர் புகழின் உச்சிக்கு சென்றார். இந்த திரைப்படம் தமிழின் முதல் பேசும் படம் என்று அறியப்படுகிறது. முன்னதாக இவர் 1929 லேயே திரையுலகில் காலெடுத்து வைத்தவர், கோவலன் என்ற பேசாத படத்தில் நடித்திருக்கிறார். காளிதாஸ் திரைப்படத்திற்கு பிறகு இவர் அந்நாளைய சூப்பர் ஸ்டார்களாகிய கிட்டப்பா, தியாகராஜ பாகவதர் போன்றவர்களுடன் இனைந்து நடிக்கும் அளவிற்கு பெரிய நடிகையானார். 

 
காந்தியவாதியான இவர் இந்தியத் தாய் என்ற ஒரு திரைப்படத்தை தயாரித்தார், அங்கிலேயர் ஆட்சியில்  தணிக்கையில் சிக்கிய இத்திரைப்படம்  வெளிவராமலே போனதாக தகவல். இருப்பினும் தன்னாலான அளவில் சுதந்திர போராட்டத்தில் இவர் கலந்து கொண்டிருக்கிறார். மிஸ். கமலா என்ற திரைப்படம் மூலம் இவர் 1936 இல் இயக்குனர் ஆனார். 1929 முதல் 1950 வரை இவர் 23 திரைப்படங்களில் நடித்திருக்கிறார், இவற்றில் மிஸ் கமலா, மதுரை வீரன் ஆகிய படங்களில் இவர் நடித்தும் இயக்கியும் இருக்கிறார்.
 
 
இவர் நடித்த திரைப்படங்கள்:
 
01 கோவலன் 1929
02 ராஜேஸ்வரி 1930
03 உஷா சுந்தரி 1930
04 காளிதாஸ் 1931
05 சாவித்திரி சத்யவான் 1933
06 பூர்ண சந்திரா 1935
07 லலிதாங்கி 1935
08 பக்த குசேலா 1935
09 குலே பகாவலி 1935
10 பாமா பரிணயம் 1936
11 சீமந்தினி 1936
12 மிஸ் கமலா 1936
13 கவுசல்யா  பரிணயம் 1937
14 அனாதை பெண் 1938
15 மதுரை வீரன் 1938
16 நந்தா குமார் 1938
17 தமிழ் தாய் 1939
18 சுகுணா சரஸா 1939
19 பக்த குமரன் 1939
20 உத்தமி 1943
21 பரஞ்சோதி 1945
22 ஜீவஜோதி 1947
23 இதய கீதம் 1950
 

150 கோடியில் திரைப்படம் தயாரிக்கும் நிலையில் இருக்கும் இன்றைய தமிழ் திரையுலகம் முதன்முதலில் எங்கு ஆரம்பித்தது, யார் ஆரம்பித்து வைத்தது என்பதைப்பற்றி உங்களுக்கு தெரியுமா? இந்த இடுகை  தமிழ் திரையுலகின் முதல் தயாரிப்பாளர் நடராஜ முதலியார் பற்றியது. திரைப்பட நடிகர் மோகன்ராமன் அவர்களின் FACEBOOK ல் இது பற்றிய ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட பத்திரிகை செய்தியை சில நாட்களுக்கு முன் பார்த்தேன். பார்த்ததை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

நடராஜ முதலியார் பற்றிய பேட்டி இயக்குனர் ஸ்ரீதர் நடத்திய சித்ராலயா என்ற இதழில் 1970ம் ஆண்டு வெளியானது. 1936 ம் ஆண்டு நடராஜ முதலியார் பற்றிய ஒரு செய்தி அன்றைய மெயில் பத்திரிகையில் வெளியாகி இருந்ததாம், இந்த பழைய பத்திரிகை செய்தியை ஸ்ரீதர் பார்க்க நேர்ந்து அது பற்றிய செய்தியை சித்ராலயாவில் வெளியிட நடராஜ முதலியாரின் பேட்டி எடுத்து இருக்கிறார்கள்.

 

இவர் முதன்முதலில்  1916 ம் வருடம் கீசகவதம் என்ற படத்தை 35 நாட்களில் எடுத்திருக்கிறார். திரைப்பட துறைக்கு வருவதற்கு முன் இவர் மவுண்ட்ரோட்டில் மோட்டார் கார் வியாபாரம் செய்து கொண்டிருந்தார், பிறகு இதை சிம்சனிடம் விற்றுவிட்டதாக தகவல். கலையார்வம் மிகுந்த இவர் ஒளிப்பதிவின்  மேல் மிகுந்த ஆர்வத்தோடு இருந்தார் அதனால் கர்சன் பிரபுவின் தர்பாரில் படம் பிடிக்கும் ஒளிப்பதிவாளரான ஸ்மித் என்பவறின் அறிமுகம் கிடைக்க அவர் மூலமாகவே கையால் ராட்டை போல சுழற்றி படம் பிடிக்கும்  காமிராவை இயக்கக் கற்றார்.  படமெடுக்க நன்கு கற்ற பிறகு படப்பிடிப்பு சாதனங்களை வாங்கினார், அந்நாளில் பிலிம் லண்டனில் இருந்தே வரும் பம்பாயில் கொடாக் நிறுவனத்தில் ஒரு நல்ல பதவியில் இருந்த கார்பெண்டர் என்பவர் மூலம் நடராஜ முதலியார் தனக்கு வேண்டிய பிலிம் சுருள்களை பெற்றதாக பேட்டியில் தெரிவிக்கிறார்.

 

இவர் தயாரித்த படங்களில் இவர் தான் இயக்குனர், ஒளிப்பதிவாளர். பிலிம் கழுவ ஒரு நபரையும், இவருக்கு உதவிக்காக  மற்றொருவரையும்  வேலையில் அமர்த்திக்கொண்டார். அக்காலத்தில் குளிர்சாதன வசதி இல்லாத காரணத்தினால்  லேபராட்ரியை பெங்களூரில் வைத்துகொண்டார். படப்பிடிப்பு சென்னை கீழ்பாக்கத்தில் நடக்குமாம்.  நாடகங்களில் நடிப்பவர்களை இவர் திரைபடத்திற்கு பயன்படுத்திக் கொண்டார். அப்படியும் நடிப்பதற்கு பெண்கள் வரமாட்டார்களாம், பாலியல் தொழில் செய்யும் பெண்கள் கூட படத்தில் நடிக்க மறுப்பு தெரிவித்த நிலையில் இவருடைய திரௌபதி வஸ்த்ராபுராணம் என்ற படத்தில் நடிக்க ஒரு ஆங்கிலேயப் பெண்ணை திரௌபதியாக நடிக்க வைத்தாராம்.

 

திரௌபதி வஸ்த்ராபுராணம்,  கீசகவதம், லவகுசா, ருக்மணி சத்யபாமா, மார்கண்டேயா, காலிங்க மர்த்தனம் ஆகிய ஆறு படங்களை நடராஜ முதலியார் தயாரித்திருக்கிறார். படத்தை இங்கே வெளியிட்டதல்லாமல் வடநாட்டிற்க்கும் விநியோக உரிமை கொடுத்திருக்கிறார். 

பேட்டி எடுக்க சென்ற போது நடராஜ முதலியார் சென்னை அயனாவரத்தில் ஒரு சிறிய இடத்தில் வறுமையில் பிடியில் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தார்.

அமீர் கானின் பீப்ளி லைவ் இந்த வருட ஆஸ்கார் விருதுக்கு இந்தியா சார்பில் பரிந்துரைக்கப்பட்டிருகிறது.   இது அமீர்கானின் மூன்றாவது முயற்சி, ஏற்கனவே அவரின் லகான், தாரே ஜமீன் பர் என்ற இரண்டு படங்கள் இந்தியா சார்பில்  பரிந்துரைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்தப்படம் அமீர்கானால் தயாரிக்கப்பட்டு UTV சார்பில் வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது. இந்த முறை 5 தமிழ்த் திரைப்படங்கள் போட்டியில் இருந்தன, அவை சிங்கம், மதராசப் பட்டினம், ராவணன், விண்ணைத்தாண்டி வருவாயா, அங்காடித்தெரு. இதில் அங்காடித்தெரு பீப்ளி லைவ்க்கு கடுமையான போட்டியை கொடுத்திருக்கிறது என்பதில் பெருமிதம் தான்.  இந்திய விவசாயிகளின் ஏழ்மையையும், அதன் கொடூரத்தினால் ஏற்படும் இன்னல்களையும் விளக்குவதாகவும், இந்திய கலாச்சாரத்தை எடுத்தியம்புவதாகவும் உள்ளதால் அங்காடித்தெருவை தாண்டி ஒரு அடி முன்னெடுத்து வைத்து ஆஸ்காருக்கான இந்தியப்  பரிந்துரையில் இடம் பிடித்திருக்கிறது பீப்ளி லைவ். மேலும் பா, ராஜ்நீதி, மை நேம் இஸ் கான் முதலான 27 திரைப்படங்களை ஓரங்கட்டி  இருக்கிறது இந்தப் படம். 15 பேர் கொண்ட FILM FEDERATION OF INDIA  குழு இந்த பரிந்துரையை வெளியிட்டு இருக்கிறது.

அங்காடித்தெரு உண்மையில் நல்லதொரு திரைப்படம், பீப்ளி லைவ் படத்தை நான் இன்னும் பார்க்கவில்லை, அதனால் ஒப்பிட்டு கருத்து சொல்ல முடியவில்லை. இருப்பினும் பீப்ளி லைவ் படத்தின் காட்சிகளை தொலைகாட்சியின் வாயிலாகவும் சில வலைதளங்களிலும் பார்த்தேன்.  படம் நன்றாக இருக்கும் என்றே நம்புகிறேன்,  நம் வசந்தபாலனுக்கு போட்டி கொடுத்த படம் என்ற வகையில் ஒப்பிட்டு பார்க்கவாயினும் படத்தை பார்க்க வேண்டும்.

சரி அதெல்லாம் போகட்டும், இந்த பரிந்துரையில் 27 படங்கள் போட்டியில் இருந்தன என்பதை ஏற்கனவே சொல்லி இருந்தேன். மதராசப்பட்டினத்தை விடுங்கள் அது ஓரளவிற்கு ஒரு திரைப்பட விழாவில் இடம் பெறத்தக்கவகையில் உள்ள படமே, சிங்கம், இராவணன், விண்ணைத் தாண்டி வருவாயா இதெல்லாம் எப்படி இந்த 27 க்குள் அடங்கியது என்பது தான் புரியாதபுதிர். சிறந்த அந்நிய மொழிப்படம், அதாவது ஆங்கிலமல்லாத சிறந்த திரைப்படம். ஆங்கிலம் பேசுபவர்களுக்கு உலக சினிமா என்ற வட்டத்திற்குள் வரும் படம். நாமும் நிறைய நியோரியலிசம் படங்களை இந்த வகையின் கீழ் பார்த்திருக்கிறோம், இந்தப் படங்களை அந்த வகையின் கீழ் கொண்டு வரமுடியுமா?

இந்தியாவைப் பொருத்தமட்டில் கடந்த வருடம் 24 மொழிகளில் 1288 திரைப்படங்கள் வெளியாகி இருக்கின்றன, அல்லது தணிக்கை செய்யப்பட்டு இருக்கின்றன. இதிலிருந்து 1 படம் மட்டும் எப்படி இந்தியா சார்பில் போகமுடியும். ஏன் மொழிகளின் அடிப்படையில் பரிந்துரைகள் இருக்கக் கூடாது ஏனெனில் இது சிறந்த அந்நிய மொழித்திரைப்படம் தானே தவிர, சிறந்த அந்நிய நாட்டு படம் என்ற வகை இல்லையே, இருந்திருந்தால் அங்காடித் தெருவையும் சேர்த்து 24 படங்களை அனுப்பி இருக்கலாமே. சரி அதுவும் வேண்டாம் அதிக அளவில் சிறந்த படங்களை எடுக்கும் ஹிந்தி, தெலுங்கு, தமிழ்,மலையாளம், கன்னடம், மராத்தி, பெங்காலி, போன்ற குறிப்பிட்ட மொழிகளில் இருந்தாவது தனித் தனியாக அனுப்பலாமே, இதில் என்ன நடைமுறை சிக்கல் இருக்கிறது என்பது எனக்கு தெரியாது.  எல்லா போட்டிகளுக்கும் ஒரு வரைமுறை இருக்கும், கண்டிப்பாக ஆஸ்காருக்கும் அதே வகையில் சில கட்டுபாடுகளும் விதிகளும் இருக்கலாம், ஆனால் சினிமா ஆர்வலர்கள் மொழிகளை அடிப்படையாக வைத்து இந்த பரிந்துரை அமைய ஏதேனும் ஒரு சிறிய அளவில் முயற்சி எடுத்தால் நன்றாக இருக்கும் என்ற எனது அவாவை உங்களோடு பகிர்ந்துகொள்கிறேன்.

 நன்றி: http://filmfed.org/IFF2009.html

 

உலகின் மிகவும் அறியப்பட்ட திரைப்படங்களில் ஒன்றான சைக்கோ திரைப்படம் வெளியாகி 50 ஆண்டுகள் ஆனாலும் இன்னமும் ரசிகர்களை உலுக்கும் ஒரு திரைப்படம். ஆல்ஃபிரட் ஹிட்ச்காக் இயக்கிய இந்தப் படம் நியூயார்க் திரையரங்குகளில் முதல் முறையாக திரையிடப்பட்ட போது ரசிகர்களை பீதியடையச் செய்ததாக அறிகிறோம். 

அமெரிக்காவின் அரிசோனா மாநிலத்தில் உள்ள பீனிக்ஸ் நகரில் கதாநாயகி வசிக்கிறாள், தனது அலுவலகப் பணம் 40,000 டாலர்களை திருடிவிட்டு ஊரைவிட்டு காதலனை சந்திக்க ஓடிவிடுகிறார். போகும் வழியில் ஒரு விடுதியில் இரவு நேரத்தை கழிக்க வேண்டியதாகிறது. அது ஒரு தனித்து விடப்பட்ட ஆளரவம் இல்லாத  பகுதி. இரவு உணவுக்கு அழைப்பு விடுக்கிறார் விடுதியின் காப்பாளர், அவரின் தாயார் ஊர் பேர் தெரியாதவரோடு சேர்ந்து உணவருந்த மறுக்கிறார், இந்த உரையாடலை கதாநாயகி கேட்க நேரிடுகிறது. இரவு விருந்தில் கதாநாயகியும் விடுதி காப்பாளரும் கலந்து கொள்கிறார்கள், தன் தாயின் பேச்சுக்காக மன்னிப்பு கோருகிறார் காப்பாளர். பின்பு தன் அறைக்கு திரும்புகிறார் கதாநாயகி, அவளின் நடவடிக்கையை அறையில் உள்ள துளை வழியாக காப்பாளர் நோட்டமிடுகிறார். அவள் தான் திருடி வந்த பணத்தை எண்ணிப் பார்த்துவிட்டு குளிக்கச் செல்கிறாள். ஷவரில் குளித்துக் கொண்டிருக்கும்போது அவள் கொல்லப்படுகிறாள். காட்சியின் இறுதியில் விடுதியின் பின்புறம், ஐயோ அம்மா, ரத்தம் ரத்தம் என விடுதி காப்பாளன் கத்துகிறான். விடுதிக்குள் ஓடி வருகிறான் அங்கு கதாநாயகியின் சடலத்தை காண்கிறான், சிந்தியிருந்த ரத்தத்தை துடைத்து அவளுடைய எல்லா பொருட்களையும் எடுத்து அவள் வந்த காரிலேயே நிரப்பி காரை பக்கத்திலுள்ள  ஒரு ஓடையில் மூழ்க செய்கிறான்.

அலுவலகப்பனத்தை கைப்பற்ற துப்பறியும் நிபுணர் ஒருவர் கதாநாயகியை பற்றி விசாரித்துக்கொண்டு விடுதிக்கு வருகிறார், அவரும் அவளை போலவே கொல்லப்படுகிறார். பின்பு கதாநாயகியின் காதலனும் அவளுடைய தங்கையும் உள்ளூர் காவல் அதிகாரி மூலம் விடுதியின் காப்பாளனின் தாய் 10 வருடங்களுக்கு முன்னதாகவே இறந்த செய்தி அறிகிறார்கள், மேலும் நேரடியாக  விடுதிக்கு சென்று கதாநாயகிக்கு என்ன நேர்ந்தது என அறிய திட்டமிடுகிறார்கள். அங்கு விடுதியின் காப்பாளன் தன் தாயின் சடலத்தை 10 வருடங்களாக  பாதுகாத்து வருவதும், அவளைப் போலவே இவன் உடை அணிந்து, தன் தாயாகவே மாறி கொலை செய்வதும் தெரிய வருகிறது. ஒரு பெரிய போராட்டதிற்கு பிறகு விடுதி காப்பாளன் கைது செய்யப்படுகிறான்.

விடுதிகாப்பாளன் தந்தை இறந்த பிறகு, அவனும் அவனுடைய தாயும் தனியாக வாழ்கிறார்கள், தாயின் மேல் மிகுந்த பாசத்தோடு வளர்கிறான் இதற்கிடையில் அவளுடைய தாய் ஒரு நபரிடம் காதலில் விழ, தன் பாசத்தையும் அன்பையும் பங்கு போட ஒருவன் வந்ததை பொறுக்க முடியாமல் தாயையும் அவளின் காதலனையும் கொன்றுவிடுகிறான். அவள் இறந்ததை மறைத்து அவளின் உடலை பாதுகாத்து அவளுடனே வாழ்ந்து வருகிறான், சில சமயங்களில் அவனே அவனின் தாய் போல உடை அணிந்து தனக்கு தானே பேசிக்கொள்வான். இவ்விதம் மருத்துவர் அவனின் மனநோயினை பற்றி ஆய்ந்தரிகிறார். சிறையில் விடுதிக் காப்பாளன் தன் தாயினைப் பற்றிய சிந்தனையில் இருப்பது போல கதை முடிகிறது.

சைக்கோ திரைப்படம் வெளியாவதற்கு முன்னர் ஹிட்ச்காக் தனது நகைச்சுவை மற்றும் திகிலூட்டும் திரைப்படங்களுக்காக அறியப்பட்டவராக இருந்தார். ஆனால் சைக்கோ திரைப்படம் அவரை மற்றொரு பரிமாணத்துக்கு எடுத்துச் சென்றது. சினிமா ரசிகர்களை உலுக்கிக் கலக்கிய ஒரு உலகுக்கு அழைத்து சென்றவர் ஹிட்ச்காக்.

சைக்கோ திரைப்படம் இன்றளவும் பேசப்பட்டு ரசிகர்களை ஆட்டிப்படைத்து அச்சுறுத்தி வருகிறது என்று சினிமா விமர்சகர்கள் கூறுகிறார்கள். சைக்கோ திரைப்படம் வெளியான 1960 ஆம் ஆண்டு ஹிட்ச்காக்குக்கு வயது 60. ஹாலிவுட்டின் புகழ் உச்சியில் அவர் இருந்த காலகட்டம்.

அந்தப் படம் அதிர்ச்சி தரக்கூடிய வகையில் வித்தியாசமாக இருந்தது. இவ்வளவுக்கும் அந்தப் படம் ஒரு சாதாரண கதையை அடிப்படையாக வைத்து கருப்பு வெள்ளையில் எடுக்கப்பட்டிருந்தது. படத்தின் கதாநாயகி ஜேனட் லே குளியல் அறையில் கொலை செய்யப்படும் சம்பவம் ரசிகர்களை உறையவைத்து அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது.

பேசாப் படங்களில் தனது திரை வாழ்க்கையை தொடங்கிய ஹிட்ச்காக். அடுத்து என்ன நடக்குமோ என்கிற அச்சத்தில் இருக்கும் ரசிகர்களை எப்படி கையாள வேண்டும் என்பதில் நிபுணராக இருந்தார். அந்த சமயத்தில் அவர்களின் உணர்வலைகளுடன் எப்படி சிறப்பாக விளையாடுவது என்பதில் அவர் வல்லவராக இருந்தார். இந்தப் படம் 1998 இல் மறுபடியும் அதே திரைக்கதையில் ரீ மேக்  செய்யப்பட்டது.

இந்தப் படத்தின் மிகப் பிரபலமான, கதாநாயகியின் குளியலறை கொலைக்காட்சியின் காணொளி உங்கள் பார்வைக்கு… 

மனிதன் ஒரு சமூகப் பிராணி இது அரிஸ்டாட்டிலின் வாய்மொழி, அவர் எதுக்கு சொன்னாரோ, இந்தப் படத்தை பற்றி விமர்சிப்பவர்கள் எல்லாம் இயக்குனர் சாமியை ஒரு பிராணியை பார்ப்பது போலத் தான் பார்க்கிறார்கள். வரைமுறை  இல்லாத கோணங்களில் சிந்திக்கிறார், சமூகத்திற்கு தேவை இல்லாத, குரூர எண்ணங்களை விதைக்கிறார் என்று பாய்கிறது ஒரு கூட்டம். சிலர் இதெல்லாம் அன்றாடம் இவ்வுலகில் ஏதாவது ஒரு மூலையில் நடந்து கொண்டு தானே இருக்கிறது, இதை படமாக எடுத்ததில் என்ன தவறு இருக்கிறது, சமூகத்தின் கண்ணாடி தானே கலையும், இலக்கியங்களும் என்றும் சாமிக்கு வரிந்து கட்டி கொள்கிறவர்களும் இருக்கிறார்கள்.உண்மையில் படம் எப்படி இருக்கிறது,காட்சி வடிவமைப்பிலும், வசனங்களிலும் வக்கிரங்கள் இருக்கிறதா இதையெல்லாம் ஆராயக்கூட விருப்பமில்லாமல், படத்தின் கருவே தவறு என்று அவரை வாய்க்கு வந்தபடி வசவு பாடி, சில இயக்கங்கள் அடித்ததாக கூட கேள்விப்பட்டேன். 

சரி அதெல்லாம் இருக்கட்டும் இது போன்ற வரம்பு மீறிய உறவு முறைகளை நியாயப்படுத்த முடியுமா? நியாயப்படுத்தலாமா? என்னுடைய பள்ளி பருவத்தில் ஆசிரியர் ஒருவர் ஒரு விவாதத்தின் போது சொன்னார், ஒரு காலத்தில் சில பிரிவு மக்களில், தன் மகனுக்கு கல்யாணம் செய்து வைக்கும் வீட்டுப் பெரியவர்தான் முதலில் அந்த பெண்ணுடன் உறவு வைத்து கொள்வார் இது ஒரு சடங்காக இருந்ததாக கூறினார், அப்பெண்ணுக்கு பிறக்கும் முதல் குழந்தை தன் தகப்பனை அண்ணன் என்றே கூப்பிடும் பழக்கமும் இருந்ததாகவும், நாளடைவில் இந்த சடங்கு சம்பிரதாயம் போனாலும், முதல் குழந்தை தகப்பனை அண்ணன் என்றும் கூப்பிடும் வழக்கம் வெகு காலமாக நீடித்தே வந்தது என்றும் அறிந்து அதிர்ந்தேபோனேன். மேலும் சில இனங்களில் கடவுளின் பெயரால் பூசாரிகள் இந்த சடங்கை செய்தார்கள் என்றும் நான் படித்து இருக்கிறேன். இதெல்லாம் எந்த அளவுக்கு உண்மையோ பொய்யோ தெரியாது. ஒரு விஷயம் மட்டும் தெரிகிறது, இந்த காலத்தில் இது சமூகத்திற்கு ஒவ்வாது. ஒவ்வாது என்றால் வழக்கத்தில் இல்லையா? வலைதளங்களில் அடிக்கடி சாட்(CHAT) செய்பவர்களுக்கு இன்செஸ்ட்(INCEST) என்ற வாக்கியம் தெரிந்திருக்கும். இந்த வார்த்தைக்கு அர்த்தம் உறவு முறைகளுடன் உறவு கொள்வது போல கற்பனை செய்து பேசுவது தான் அது. அதிக நேரம் நீங்கள் ஒரு சாட் அறையில் இருந்தீர்களானால் ஒரு அழைப்பாகினும் R U INCEST என்று கேட்டு வரும். அவ்வளவு காமுகர்களும் குரூர எண்ணம் படைத்தவர்களும் நம் சமூகத்தில் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். 

சரி சமூகத்தில் இதெல்லாம் இருக்கிறது, ஆனாலும் அதை பெரிதுபடுத்தி காட்ட வேண்டிய அவசியம் என்ன? இது திரைப்பட வடிவில் வரும் போது அதன் தாக்கம் அதிகமாக இருக்கும் என்பது தான் முக்கியக் குற்றச்சாட்டு. கலை விர்ப்பன்னர்களுக்கு என்று ஒரு சமூக பொறுப்பு இருக்கிறது, அந்த பொறுப்பை வியாபாரத்திற்காக விட்டுக் கொடுத்து நாட்டை சீற்கெடுக்காதீர்கள் என்கிறது ஒரு கூட்டம். கெடுக்க என்ன மிச்சம் இருக்கிறது, எல்லாம் கெட்டுத்தானே இருக்கிறது என்கிறது இயக்குனர்  பக்கம் பேசும் கூட்டம். மேலும் இந்தப் படத்தை பொறுத்தவரை இது தவறு என்ற கோணத்தில், சமூகத்திற்கு ஒவ்வாத இந்த உறவு முறையால் அந்த உறவுகளும், சமூகத்தினால் அந்த குடும்பத்திற்கு ஏற்படும் பிரச்சனைகளும் தானே சொல்லப்பட்டிருக்கிறது என்பதும் அவர்கள் வாதம்.  

நாகரீகத்தின் பிம்பம் சொத்து சேர்க்க ஆரம்பித்தது, உறவுகளும் நமக்கு சொத்து தானே. பிரெஞ்சு சிந்தனாவாதி ரூசோ, எப்போது நாம் ஒரு வட்டத்தை போட்டு இது என் சொத்து என்று சொல்ல ஆரம்பித்தோமோ அன்றே பிடித்தது நமக்கு சனி என்கிறார். உண்மையாக கூட இருக்கலாம் அவர் கூற்று. ஆனாலும் அவர் இருக்கும் காலத்திலேயே அதை யாரும் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. தத்துவமாகத் தான் இன்றளவும் இருக்கிறது, சில விஷயங்கள் படிக்க,பேச நன்றாக இருக்கும் நடைமுறைக்கு சாத்தியப்படாது. அது போல சமூகத்தோடு ஒத்து, அதன் கட்டத்திற்குள்  வாழ்வது முக்கியமாகிறது. அது தானே நாகரீகம் என வரையறை செய்யப் படுகிறது. நாகரீகம்தானே நமக்கு எல்லாம் கற்றுக்கொடுத்தது, அநாகரீகம் உட்பட

இன்று கலைவாணர் என்.எஸ். கிருஷ்ணன் அவர்களின் நினைவு நாள்.  ஏறத்தாழ 150 படங்களில் நடித்த கலைவாணர்  தமிழ் திரைப்படத்துறையில் முன்னணி நகைச்சுவை நடிகராக வலம் வந்தவர். பெரும்பாலும் சொந்தமாக நகைச்சுவை வசனங்களை எழுதி அதையே நாடகத்திலும், படங்களிலும் பயன்படுத்துவதை வழக்கமாக கொண்டிருந்தவர் . யார் மனதையும் புண்படுத்தாமல், நகைச்சுவை மூலமாக தன் கருத்துகளை பரப்பியவர்.
 
சமீபத்தில் அவருடைய வாழ்க்கை தொகுப்பை கலைஞர் தொலைக்காட்சியில்  மறக்க முடியுமா என்ற நிகழ்ச்சியில் பார்த்திருப்பீர்கள் அதிலிருந்து சில அறிய புகைப்படங்களை உங்களோடு அவரின் நினைவாக பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.