Posts Tagged ‘america’

OSCAR 2014 – டாலஸ் பையர்ஸ் கிளப் ( DALLAS BUYERS CLUB )

Posted: பிப்ரவரி 7, 2014 in ஆஸ்கார் 2014
குறிச்சொற்கள்:, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

dallas-buyers-club

அமெரிக்க நகரம் டாலசில், 1985ல் கதை ஆரம்பமாகிறது. மின்னியல் நிபுனனான(electrician) கதையின் நாயகன் ரான் வூட்ரூப் கேளிக்கைகளிலும், போதை வஸ்துக்களை உபயோகிப்பதிலும், உடலுறவு கொள்வதிலும் ஆர்வம கொன்டவனாக பொழுதுபோக்கிற்காக காளையை அடக்கும் விளையாட்டில் கலந்து கொள்பவனாகவும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும்போது ஒரு நாள் வேலையில் ஏற்படும் ஒரு சிறு விபத்தின் காரணமாக மருத்துவமனைக்கு செல்ல நேரிடுகிறது. அங்கு அவனுக்கு HIV  தாக்கி இருப்பது தெரியவருகிறது முதலில் இதை நம்ப மறுக்கும் இவன் போகப் போக உண்மையை உணர்கிறான்.

மருத்துவர்கள் 30 நாட்களில் அவன் இறந்து விடுவான் என்று சொல்லி இருக்க, மருந்துகளை தேடி அலைகிறான், ஆனால் அப்போதைக்கு ஆராய்ச்சியில் இருந்த AZT மருந்துகள் விற்பனைக்கு இல்லாத நிலையில் அம்மருந்துகளை பரிசோதித்துக் கொண்டிருக்கும் இடங்களில் இருந்து கள்ளத்தனமாக வாங்கி உபயோகிக்கிறான். தொடர்ந்து அம்மருந்துகள் கிடைக்காத நிலையில் மெக்ஸிகோவிற்கு சென்று டாக்டர் வாஸ் என்பவரை சந்தித்து அவர் மூலம் HIVயின் தாக்குதலின் தீவரத்தில் இருந்து தப்பிக்கவும், உடலின் ப்ரோட்டீன் குறைபடை போக்கவும், உயிர்ச்சத்துக்காகவும் ஒரு கலவையாக மருந்துகளை பெறுகிறான், மேலும் அவர் மூலம் AZT மருந்துகள் HIVயை குறைக்க பயன்படுவதில்லை என அறிகிறான்.

டாக்டர் வாஸ் பரிந்துரைத்த மருந்துகள் அமெரிக்காவின் மருத்துவ கழகமான FDA வால் அங்கீகரிக்கப்படாததால் அம்மருந்துகளை வாங்கவோ, விற்கவோ முடியாத நிலை, அதனால் மெக்ஸிகோவில் இருந்து தன் உபயோகத்திற்க்கு என்று வூட்ரூப் வாங்கி வந்த மருந்துகளை மற்ற HIV பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு கொடுத்து உதவ முடியாத நிலைக்கு ஆளாகிறான். இருப்பினும் மருத்துவமனையில் தனக்கு பரிட்சயமான ரேயான் என்ற திருநங்கை மூலமாக சில HIV நோயாளிகளுக்கு தன்னிடம் உள்ள மருந்துகளை கொஞ்சம் லாபம் வைத்து விற்று அதன் மூலம் மீண்டும் மீண்டும் மருந்துகளை சட்ட விரோதமாக அமெரிக்காவிற்கு எடுத்து வருகிறான்.

சட்ட ரீதியாக மருந்துகளை விற்கமுடியாததால் டாலஸ் பையர்ஸ் கிளப் என்ற அமைப்பை தோற்றுவித்து உறுப்பினர் கட்டணமாக 400 டாலர்களை வசூலித்து உறுப்பினர்களுக்கு அதன் மூலம் இலவச மருந்துகளை கொடுக்கிறான். டாலஸ் கிளப் என்ற அமைப்பு சட்ட சிக்கல்களையும், வழக்குகளையும் சந்திக்கிறது. முடிவில் 30 நாட்கள் மட்டுமே உயிர் வாழ முடியும் என்று அவரை பரிசோதித்த முதல் மருத்துவரின் கூற்றை பொய்யாக்கி 2557 நாட்களுக்கு மேலாக அதாவது 7வருடங்களுக்கும் மேலாக போராடி வாழ்ந்து மற்ற நோயாளிகளின் ஆயுளையும் நீட்டித்த ஒருவனின் கதை தான் டாலஸ் பையர்ஸ் கிளப்.

சிறந்த படம் (Best Picture)

சிறந்த கதாநாயகன் (Best Actor in a Leading Role)

சிறந்த துணைக் கதாநாயகன் (Best Actor in a Supporting Role)

சிறந்த படத்தொகுப்பு (Best Editing)

சிறந்த முக மற்றும் சிகையலங்காரம் (Makeup and Hair Styling)

சிறந்த திரைக்கதை (Writing Original Screenplay) என்று 6 பிரிவுகளில் டாலஸ் பையர்ஸ் கிளப் ஆஸ்கரின் பரிந்துரைகளில் உள்ளது.

matthew-mcconaughey

சிறந்த கதாநாயகன் பிரிவில் ஆஸ்காரின் பரிந்துரையில் உள்ள இப்படத்தின் கதாநாயகன் மேத்யூ மெக்கானி AIDS நோயாளியாக 47 பவுண்டுகளை குறைத்து நடிப்பிலும் அசத்தி, தயாரிப்பிலும் உதவி இருக்கிறார்  மெக்கானி. இவர்  இப்படத்திற்காக GOLDEN GLOBE AWARDSல் சிறந்த நடிகர் விருதை ஏற்கனவே பெற்றிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது. ஆஸ்கரைப் பொறுத்தவரையில் க்ரிஸ்டியன் பேல் மற்றும் டிகாப்ரியோவுடன் பலத்த போட்டி இருப்பினும் இவருக்கு இவ்விருது கிடைப்பதற்கு அதிகபட்ச வாய்ப்பு இருப்பதாகாவே தெரிகிறது.

jared-leto

சிறந்த துணை கதாநாயகன் பிரிவில் ஆஸ்காரின் பரிந்துரையில் உள்ள திருநங்கையாக வரும் ஜெராட் லேட்டோ , தம் உடல் எடையில் 30 பவுண்டுகளைக் குறைத்து உண்மையான AIDS தாக்கிய திருநங்கையாகவே காட்சி அளிக்கிறார். இவர் 5 ஆண்டுகளுக்கு பிறகு இப்படத்தின் மூலம் தன் நடிப்புப் பயணத்தை தொடர்ந்து இருக்கிறார். தி வுல்ப் ஆப் வால் ஸ்ட்ரீட் படத்தில் நடித்திருக்கும் ஜோனா ஹில், லேட்டோவிற்கு கடுமையான போட்டியைக் கொடுப்பார் என நம்புகிறேன்.

மற்றபடி இப்படம் சிறந்த திரைப்பபடம் பிரிவில் அமெரிக்கன் ஹஸ்ஸல் மற்றும் 12 இயர்ஸ் ஆப் ஸ்லேவ் படத்திற்கும் இடையே கடுமையான போட்டியை சந்திக்கும், ஆனாலும் இப்படத்திற்கு வெற்றிவாய்ப்பு அதிகம் என்றே தோன்றுகிறது.

Advertisements

தெரியுமா? உழைப்பாளர் சிலை வடித்த சிற்பி யாரென்று ?

Posted: ஏப்ரல் 30, 2012 in தெரியுமா ?
குறிச்சொற்கள்:, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

மே தினம் தொழிலாளர்களுக்கான நாள் என்பது எல்லோர்க்கும் தெரியும், இதன் ரிஷிமூலம், நதி மூலம் தெரியுமா உங்களுக்கு. தெரிந்தால் சந்தோஷம், தெரியவில்லை என்றால் யாரிடாமாவது கேட்டுத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்;  இல்லையெனில் இந்த இடுகையின் முடிவில் அது பற்றி சொல்கிறேன்…

இந்த இடுகை தொழிலாளர் தினத்தை பற்றியது அல்ல, உழைப்பாளர் சிலை பற்றியது. நம்மில் பலர் சென்னை கடற்கரையில்  உள்ள தொழிலாளர் சிலையை பார்த்திருப்பீர்கள், சிலை அருகே நின்று புகைப்படம் எடுத்து இருப்பீர்கள். இந்த காலத்தால் அழியாத சிலையை செய்தது யார் தெரியுமா? அவரைப் பற்றிய சில செய்திகளை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

அவர் பெயர் தேவி பிரசாத் ராய் சௌத்ரி, வங்கத்தை சேர்ந்த இவர் அடிப்படையில் ஒரு ஓவியர் ஆனால் சிலை வடிப்பதிலும் ஆர்வம கொண்டவர். மேலும் இவர் ஒரு எழுத்தாளர், புல்லாங்குழல் இசை வித்தகர், மல்யுத்த வீரர், வேட்டைக்காரர் என்று பன்முகத் தன்மை கொண்டவர்.

4 தொழிலாளர்கள் ஒரு கடினமான பாறாங்கல்லை உந்தி தள்ளுவது போன்ற இந்த சிலை வெண்கலத்தால் உருவாக்கப்பட்டது. உழைப்பாளர்களின் கோவணத் துண்டோடு கூடிய இறுகிய உடல், உழைப்பின் களைப்பு, விடாமுயற்சி, ஒற்றுமை, மனோபலம் மேலும் உழைப்பின் உன்னதத்தை நம் பார்வைக்கு இம்மியளவும் பிசகாமல் எடுத்துக் காட்டியிருக்கிறார் ராய். சுதந்திர இந்தியாவின் கரடு முரடான பாதையில் நாம் எதிர் கொள்ள வேண்டிய கடமையை(உழைப்பை) உருவகப்படுத்துவதாக இந்த சிலை அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. அது நமக்கு இருக்க வேண்டிய மன வலிமையையும், ஒற்றுமையை எடுத்தியம்புவதாக அமைந்திருக்கிறது.

D.P.ராய், ஹிரன்மாய் ராய் சௌத்ரியிடம் சிலை வடிப்பதை கற்றார், அபாநிந்த்ரநாத் தாகூர் என்பவரிடம் WATER COLOUR முறையில் ஓவியத்தை கற்றார் பின் மேற்கத்திய பாணியில் ஆர்வம கொண்டு அவ்வழியில் தன் பணியை தொடர்ந்தார். சிலை வடிப்பதில் IMPRESSIONISM வகையின் கீழ் வரும் AUGUSTIN RODIN போன்றவர்களின் பால் ஈர்ப்பு கொண்டு நவீன மேற்கத்திய சிலை வடிப்பாளர்களின் வழியில் ராய் தன் பணியை தொடர்ந்தார். ராயின் முக்கிய அம்சமாக கருதப்படுவது செதுக்குவதை காட்டிலும் வார்த்து எடுத்தலே ஆகும். இவரின் பல படைப்புகள் உலக சிறப்பு வாய்ந்ததாகும், சென்னையில் உள்ள உழைப்பாளர் சிலை, காந்தி சிலை, பாட்னாவில் உள்ள மார்ட்டிர்ஸ் மெமோரியல்(வெள்ளையனே  வெளியேறு இயக்கத்தின் போது தேசியக் கொடியை ஏற்ற முற்பட்டு உயிர் துறந்த 7 இளைஞர்களின் நினைவாக உருவாக்கப்பட்டது), விவேகானந்தர் சிலை, தண்டி யாத்திரையை  சித்தரிப்பது போன்ற கியாரா மூர்த்தி சிலை என பட்டியல் நீண்டு கொண்டே போகும்.

இவர் தன் முதல் ஓவியக் கண்காட்சி 1933-34ல் கொல்கத்தாவில் நடத்தினார், 1937ல் ஆங்கிலேய அரசாங்கத்தால் MBE பெற்றார், 1953ல் லலித் கலா அகாதமியின் முதல் தலைவராகவும் பின்னர் 1955ல் UNESCOவின் ART SEMINARக்கு  தலைவரவாகவும், இயக்குனராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இவருக்கு 1958ல் பத்மா பூசன் விருது கொடுத்து கௌரவிக்கப்பட்டார். ராய் சென்னை ஓவியக் கல்லூரியின் தலைவராகவும் இருந்தார் அச்சமயம் தான் உழைப்பாளர் சிலை வடித்தார் என்பது கேள்வி, இது தவிர கடற்கரையின் மறுமுனையில் இருக்கும் காந்தியின் சிலையும் இவரால் வடிக்கப்பட்டதே.

மே தினத்தை பற்றித் தெரியாதவர்களுக்கு…

அமெரிக்காவில் ஒரு நாளில் எட்டு மணி நேரம் மட்டுமே உழைக்க முடியும், மற்றும் வார விடுமுறை போன்ற சீர்திருத்தங்களை அமலாக்க கோரி 1886ல் மே 1ம் தேதியன்று தேசம் தழுவிய ஒரு கிளர்ச்சி செய்தனர். இதில்  சிகாகோவில் கிளர்ச்சியாளர்களுக்கும் காவலர்களுக்கும் இடையே பெரிய மோதல் ஏற்பட்டது, மேலும் ஹேமார்கட் ஷ்கொயரில் குண்டுவெடிப்பு ஏற்பட்டு பலர் மாண்டனர். இந்த கிளர்ச்சியின் போது இறந்த தொழிலாளர்கள், மற்ற தொழிலாளர்களால் உலகம் முழுதும் மாவீரர்களாக போற்றப்பட்டனர். இதைத் தொடர்ந்து 1989ல் பாரிசில் நடந்த சர்வதேச சோசலிஸ்ட் காங்கிரஸ் கூட்டத்தில், மே 1ம் தேதியை தொழிலாளர் தினமாகவகும், ஒரு நாளைக்கு 8 மணி நேர உழைப்பு, வார விடுமுறையை அமல்படுத்த தீர்மானம் போட்டு அதை மற்ற நாடுகள் ஏற்கும் வண்ணம் செய்தனர்.

துணுக்கு செய்தி

மே டே என்பது தொழிலார் தினமாக அறியப்படும் நிலையில், விமானம், கப்பல் போன்ற வாகனங்களில் நெருக்கடியான நிலையில் உதவி கோரும் போது இந்த பதத்தை அதாவது மே டே என தனது அருகாமையில் உள்ள தளத்திற்கு தெரியப்படுத்தி உடனடியாக உதவியை பெறுகின்றனர். இது ஒரு பிரெஞ்சு வார்த்தை m’aider  ( Venes m’aider) என்பதில் இருந்து வந்தது. இதன் அர்த்தம் ஆங்கிலத்தில் COME HELP ME. முதன் முதலில் லண்டனில் குரோயோடின் விமானதளத்தில் ஒரு சீனியர் ரேடியோ ஆபீசர் ஒருவரால் கூறப்பட்டு அது இன்றளவும் புழக்கத்தில் உள்ள ஒரு வார்த்தையாக மாறிவிட்டது.

 
 
முதல்வன் படத்தில் பார்த்திருப்பீர்கள் அர்ஜுன் ஒரு நாள் முதல்வராக பொறுப்பேற்று பணியாற்றுகிற மாதிரி, உண்மையில் அது போல ஒரு சம்பவம் அமெரிக்காவில் நடந்திருக்கிறது தெரியுமா? ஆனால் இங்கு எந்த சவாலின் அடிப்படையிலும் பொறுப்பு கொடுக்கப்படவில்லை. அப்போது அமெரிக்க ஜனாதிபதியாக இருந்த ஜேம்ஸ்  கே.போக் என்பவரின் பதவிக்காலம் 3.3.1849 அன்று முடிவடைந்து மறுநாள் 4.3.1849 புதிய ஜனாதிபதியாக ஜகேரி டைலர் என்பவர் பொறுப்பேற்கவேண்டும் ஆனால் அது ஞாயிற்றுக்கிழமை ஆதலால் அன்று பொறுப்பேற்க அவர் மறுத்துவிட்டார். அமெரிக்காவை பொருத்தமட்டில் ஒரு நாள் கூட ஜனாதிபதி இல்லாமல் இருக்கக்கூடாது, மேலும் பதவிகாலம் முடிந்தும் ஒரு நாள் கூட பழைய ஜனாதிபதி பொறுப்பில் நீடிக்கக் கூடாது. இந்நிலையில் தவிர்க்க முடியாத சூழ்நிலையில் செனட்டர் சபையின் தலைவர் பொறுப்பை ஏற்கலாம் என்பதை கருத்தில் கொண்டு டேவிட் ரைஸ் அட்சிசன் ஒரு நாள் ஜனாதிபதியாக பொறுப்பேற்றார்.
 
 
 24 மணி நேரமே ஜனாதிபதியாக இருந்த இவருக்கு அவரின் சொந்த ஊரான பிளாட்ஸ்பர்கில் சிலை வைக்கப்பட்டு, சிலையின் அடியில் அமெரிக்காவின் ஒரு நாள் ஜனாதிபதி என்றும் பொறிக்கப்பட்டிருக்கிறது. வழக்குரைஞராக வாழ்கையை தொடங்கிய இவர் பின்பு அரசியலில் ஈடுபட்டார். அடிமை ஒழிப்பு முறையின் போது நிகழ்ந்த வன்முறைகளுக்கு எதிராக குரல் கொடுத்தவர்.
 
 

 

உலகின் மிகவும் அறியப்பட்ட திரைப்படங்களில் ஒன்றான சைக்கோ திரைப்படம் வெளியாகி 50 ஆண்டுகள் ஆனாலும் இன்னமும் ரசிகர்களை உலுக்கும் ஒரு திரைப்படம். ஆல்ஃபிரட் ஹிட்ச்காக் இயக்கிய இந்தப் படம் நியூயார்க் திரையரங்குகளில் முதல் முறையாக திரையிடப்பட்ட போது ரசிகர்களை பீதியடையச் செய்ததாக அறிகிறோம். 

அமெரிக்காவின் அரிசோனா மாநிலத்தில் உள்ள பீனிக்ஸ் நகரில் கதாநாயகி வசிக்கிறாள், தனது அலுவலகப் பணம் 40,000 டாலர்களை திருடிவிட்டு ஊரைவிட்டு காதலனை சந்திக்க ஓடிவிடுகிறார். போகும் வழியில் ஒரு விடுதியில் இரவு நேரத்தை கழிக்க வேண்டியதாகிறது. அது ஒரு தனித்து விடப்பட்ட ஆளரவம் இல்லாத  பகுதி. இரவு உணவுக்கு அழைப்பு விடுக்கிறார் விடுதியின் காப்பாளர், அவரின் தாயார் ஊர் பேர் தெரியாதவரோடு சேர்ந்து உணவருந்த மறுக்கிறார், இந்த உரையாடலை கதாநாயகி கேட்க நேரிடுகிறது. இரவு விருந்தில் கதாநாயகியும் விடுதி காப்பாளரும் கலந்து கொள்கிறார்கள், தன் தாயின் பேச்சுக்காக மன்னிப்பு கோருகிறார் காப்பாளர். பின்பு தன் அறைக்கு திரும்புகிறார் கதாநாயகி, அவளின் நடவடிக்கையை அறையில் உள்ள துளை வழியாக காப்பாளர் நோட்டமிடுகிறார். அவள் தான் திருடி வந்த பணத்தை எண்ணிப் பார்த்துவிட்டு குளிக்கச் செல்கிறாள். ஷவரில் குளித்துக் கொண்டிருக்கும்போது அவள் கொல்லப்படுகிறாள். காட்சியின் இறுதியில் விடுதியின் பின்புறம், ஐயோ அம்மா, ரத்தம் ரத்தம் என விடுதி காப்பாளன் கத்துகிறான். விடுதிக்குள் ஓடி வருகிறான் அங்கு கதாநாயகியின் சடலத்தை காண்கிறான், சிந்தியிருந்த ரத்தத்தை துடைத்து அவளுடைய எல்லா பொருட்களையும் எடுத்து அவள் வந்த காரிலேயே நிரப்பி காரை பக்கத்திலுள்ள  ஒரு ஓடையில் மூழ்க செய்கிறான்.

அலுவலகப்பனத்தை கைப்பற்ற துப்பறியும் நிபுணர் ஒருவர் கதாநாயகியை பற்றி விசாரித்துக்கொண்டு விடுதிக்கு வருகிறார், அவரும் அவளை போலவே கொல்லப்படுகிறார். பின்பு கதாநாயகியின் காதலனும் அவளுடைய தங்கையும் உள்ளூர் காவல் அதிகாரி மூலம் விடுதியின் காப்பாளனின் தாய் 10 வருடங்களுக்கு முன்னதாகவே இறந்த செய்தி அறிகிறார்கள், மேலும் நேரடியாக  விடுதிக்கு சென்று கதாநாயகிக்கு என்ன நேர்ந்தது என அறிய திட்டமிடுகிறார்கள். அங்கு விடுதியின் காப்பாளன் தன் தாயின் சடலத்தை 10 வருடங்களாக  பாதுகாத்து வருவதும், அவளைப் போலவே இவன் உடை அணிந்து, தன் தாயாகவே மாறி கொலை செய்வதும் தெரிய வருகிறது. ஒரு பெரிய போராட்டதிற்கு பிறகு விடுதி காப்பாளன் கைது செய்யப்படுகிறான்.

விடுதிகாப்பாளன் தந்தை இறந்த பிறகு, அவனும் அவனுடைய தாயும் தனியாக வாழ்கிறார்கள், தாயின் மேல் மிகுந்த பாசத்தோடு வளர்கிறான் இதற்கிடையில் அவளுடைய தாய் ஒரு நபரிடம் காதலில் விழ, தன் பாசத்தையும் அன்பையும் பங்கு போட ஒருவன் வந்ததை பொறுக்க முடியாமல் தாயையும் அவளின் காதலனையும் கொன்றுவிடுகிறான். அவள் இறந்ததை மறைத்து அவளின் உடலை பாதுகாத்து அவளுடனே வாழ்ந்து வருகிறான், சில சமயங்களில் அவனே அவனின் தாய் போல உடை அணிந்து தனக்கு தானே பேசிக்கொள்வான். இவ்விதம் மருத்துவர் அவனின் மனநோயினை பற்றி ஆய்ந்தரிகிறார். சிறையில் விடுதிக் காப்பாளன் தன் தாயினைப் பற்றிய சிந்தனையில் இருப்பது போல கதை முடிகிறது.

சைக்கோ திரைப்படம் வெளியாவதற்கு முன்னர் ஹிட்ச்காக் தனது நகைச்சுவை மற்றும் திகிலூட்டும் திரைப்படங்களுக்காக அறியப்பட்டவராக இருந்தார். ஆனால் சைக்கோ திரைப்படம் அவரை மற்றொரு பரிமாணத்துக்கு எடுத்துச் சென்றது. சினிமா ரசிகர்களை உலுக்கிக் கலக்கிய ஒரு உலகுக்கு அழைத்து சென்றவர் ஹிட்ச்காக்.

சைக்கோ திரைப்படம் இன்றளவும் பேசப்பட்டு ரசிகர்களை ஆட்டிப்படைத்து அச்சுறுத்தி வருகிறது என்று சினிமா விமர்சகர்கள் கூறுகிறார்கள். சைக்கோ திரைப்படம் வெளியான 1960 ஆம் ஆண்டு ஹிட்ச்காக்குக்கு வயது 60. ஹாலிவுட்டின் புகழ் உச்சியில் அவர் இருந்த காலகட்டம்.

அந்தப் படம் அதிர்ச்சி தரக்கூடிய வகையில் வித்தியாசமாக இருந்தது. இவ்வளவுக்கும் அந்தப் படம் ஒரு சாதாரண கதையை அடிப்படையாக வைத்து கருப்பு வெள்ளையில் எடுக்கப்பட்டிருந்தது. படத்தின் கதாநாயகி ஜேனட் லே குளியல் அறையில் கொலை செய்யப்படும் சம்பவம் ரசிகர்களை உறையவைத்து அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது.

பேசாப் படங்களில் தனது திரை வாழ்க்கையை தொடங்கிய ஹிட்ச்காக். அடுத்து என்ன நடக்குமோ என்கிற அச்சத்தில் இருக்கும் ரசிகர்களை எப்படி கையாள வேண்டும் என்பதில் நிபுணராக இருந்தார். அந்த சமயத்தில் அவர்களின் உணர்வலைகளுடன் எப்படி சிறப்பாக விளையாடுவது என்பதில் அவர் வல்லவராக இருந்தார். இந்தப் படம் 1998 இல் மறுபடியும் அதே திரைக்கதையில் ரீ மேக்  செய்யப்பட்டது.

இந்தப் படத்தின் மிகப் பிரபலமான, கதாநாயகியின் குளியலறை கொலைக்காட்சியின் காணொளி உங்கள் பார்வைக்கு… 

கொஞ்ச நாட்களுக்கு முன் சில நாளேடுகளில் இந்தியா 2050 இல் சீனாவை மக்கள் தொகையில் முந்திவிடும் என்று அனுமானமாக செய்தி வந்தது, அது எந்த அளவுக்கு உண்மையோ பொய்யோ நமக்கு தெரியாது  ஆனால் சீனா மனிதவளத்தை சுருக்கி கொள்ளத் தயாராக இல்லை, அதன் ஒரு குடும்பம்  ஒரு குழந்தை கொள்கையை மாற்றம் செய்ய உள்ளது, இதன் மூலம் சீனாவில் 2 குழந்தைகள் பெற்றுக் கொள்ள அனுமதி அடுத்த ஆண்டுக்குள் கிடைத்து விடும் என்று நம்பலாம். சில நாட்களுக்கு முன் செய்திக்கோவை ஒன்றில் சீன தம்பதியர்கள்  தமது இரண்டாவது குழந்தைகளை அரசுக்கு தெரியாமல் வளர்க்கின்றனர் என்ற செய்தியை அறிய நேர்ந்தது. நகைச்சுவையாக இருந்த இந்த செய்தி, உண்மையில் சீனர்கள் ஒன்றுக்கு மேற்ப்பட்ட குழந்தைகளை வளர்க்க பிரியப்படுவது குறித்த அவர்களது அவாவை வெளிப்படுத்துவதாக அமைகிறது. இது சீன அரசாங்கத்தின் காதுகளுக்கு எட்டி இருக்கும் எனத் தோன்றுகிறது.சீன டெமோக்ராபர்கள் இந்த வருட மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பிற்கு பிறகு ஒரு குழந்தை கொள்கை தேவைப்படாது என உறுதியாக நம்புகின்றனர். சீனாவில் 119  ஆண்களுக்கு 100 பெண்கள் என்ற விகிதத்தில் பாலியல் விகிதாச்சாரம்  உள்ளது. இது ஆண்டுகள் போகப் போக பெரும் ஆபத்தாய் முடியும். மேலும் வயது முதிர்ந்தவர்கள் எண்ணிக்கை கடும் உயர்வை சந்தித்திருக்கிறது, 60க்கு  மேற்ப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கை 17 கோடியை எட்டி இருக்கிறதாம், கடந்த ஆண்டை ஒப்பிட்டு பார்க்கும் போது இது அதிகம், மேலும் இது வருடா வருடம் உயருமே தவிர குறையாது காரணம் இந்த ஒரு குழந்தை கொள்கைதானாம். இதன் காரணமாக உழைக்கும் மக்களின் எண்ணிக்கை தடாலடியாக குறைய வாய்ப்பு இருக்கிறது. இதன் காரணமாக நிறைய இடர்ப்பாடுகளை சீன அரசு சந்திக்க நேரும், உற்பத்தி குறையும், விலைவாசி உயரும், பொருட்களுக்கு தட்டுப்பாடு வரலாம், ஏற்றுமதியாகும் பொருட்களின் அளவு குறையும், இப்படி அடுக்கடுக்காக பிரச்சனைகளை சந்திக்க நேரிடும், இதற்கெல்லாம் ஒரே வழி சீன அரசு அதன் மனித வளத்தை மேம்படுத்துவது தான். 

அதெல்லாம் இருக்கட்டும், என் நண்பர் ஒருவர் சொன்னார் இன்றைய நிலையில் சீனா தனது ராணுவத்திற்கு அமெரிக்கர்களை விட அதிகம் செலவிடுகிறது. வெகு விரைவில் அது தனது எல்லையை விரிவுபடுத்தும் அதனால் மக்கள்தொகை சீனாவிற்கு ஒரு பிரச்சனையாகவே இருக்காது. ஆங்கிலேயர்களை போல சீனாவும் தன் காலணிகளை ஆசியாவின் சில பகுதிகளிலும், ஆப்ரிக்காவிலும் ஏற்படுத்தும் என்று கூறினார். சீனா இலங்கையில் நடந்த போருக்கு உதவியதையும், இலங்கையின் போருக்கு பின் புனரமைப்பு என்ற பேரில் அதிகப்படியான பொருளை குவிப்பதும், தனது சந்தையையும், மேலாண்மையையும் திணிப்பது போலவே உள்ளது. நண்பர் கூறியது உண்மையாக கூட இருக்கலாம். ஏற்கனவே காஷ்மீர்  விவகாரத்தில் நன்றாகவே மூக்கை நுழைத்துக் கொண்டிருக்கிறது, ஆப்ரிக்காவில் சில போண்டியாய் போன அரசுகளை காப்பாற்றும்  முகமாக நிறைய பொருளுதவி கொடுத்து தனது சந்தையை நிறுவி வருவதாகவும் கேள்வியுறுகிறோம். மொத்தத்தில் சீனா இனி மக்கள்தொகை பிரச்னையை  வேறு விதமாக பார்க்க ஆரம்பிக்கிறது  என்பதற்கு இதெல்லாம் ஒரு அடையாளமாக கூட இருக்கலாம்.

ஆசிரியர் தினம் என்பது கல்வி பயிற்றுவிக்கும் ஆசிரியர்களுக்கு நன்றி செலுத்தும் வகையில் பல்வேறு நாடுகளில் பல்வேறு நாட்களில் கொண்டாடப்படுகிறது.  இந்தியாவில் முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் முனைவர் சர்வபள்ளி இராதாகிருஷ்ணனின் பிறந்த நாளான நாளை, செப்டம்பர் 5-ம் நாள் ஆசிரியர்கள் தினமாகக்  கொண்டாடப்படுகிறது.  

ஒரு சமுதாயத்திற்கு ஆசிரியர்கள் எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை, எழுத்தறிவித்தவன் இறைவன் என்ற சொல்லின் மூலம் நாம் உணரலாம். நமது முன்னோர்கள், ஆசிரியர்களுக்கு என்று சிறப்பானதொரு இடத்தை சமூகத்தில் கொடுத்திருக்கின்றனர். உண்மையில் தற்போது ஆசிரியர்கள் அந்த சிறப்பான இடத்திற்கு தகுதி உடையவர்களாக இருக்கிறார்களா? முன்பெல்லாம் ஆசிரியர்கள் பாடங்கள் மட்டும் கற்றுக் கொடுப்பதில்லை, வாழ்கையை நமக்கு வாழ கற்றுக்கொடுத்தார்கள், ஒழுக்கம், அன்பு, நெறி, மற்றும் பல விசயங்களை ஆசிரியர்கள் கற்றுக்கொடுத்தனர். இன்றைய அவசர காலத்தில் இதை சொல்லித்தர அவர்களுக்கு நேரமும் இல்லை, பொறுமையும் இல்லை. மேலும் அவர்களுக்கே ஒழுக்கத்தையும் நெறியையும் நாம் கற்றுத்தர வேண்டியிருக்கிறது. நீங்கள் கேட்கக்கூடும் எல்லாத் துறையிலும் தான் இப்படி இருக்கிறது இவர்களை மட்டும் ஏன் குறை சொல்ல வேண்டும் என்று, உண்மை தான், ஆனால் ஆசிரியர்கள் ஒரு சமுதாயத்தின் தூண்கள், அவர்கள் நமக்குள் விதைப்பதை தான் நாம் அறுவடை செய்கிறோம். 

இன்றைய கால கட்டத்தில் மதிப்பெண்களை முன்னிறுத்தியே பாடங்கள் போதிக்கப்படுகின்றன. ஒரு மாணவனுக்கு சுயமாக சிந்திக்க, கற்பனா சக்தியையும், அவனுடைய சிந்தனா சக்தியை தூண்டவும் இன்றைய பாடத்திட்டங்களோ, ஆசிரியர்களோ உதவியாக இல்லை என்றே சொல்லவேண்டும். நிறைய பேர் சொல்லக் கேள்வி பட்டு இருக்கிறேன். ஆங்கிலேயர்கள் நமக்கு குமாஸ்தா வேலை செய்ய ஏற்ப்படுத்தப்பட்ட பாடத்திட்டத்தை(மெக்காலே) நாம் இன்னும் பின்பற்றிகொண்டிருக்கிறோம் என்று, உண்மை தான் இன்றைய நிலையில் ஆராய்ச்சிப் படிப்புகளில் யாரும் அக்கறைக்  காட்டாமல் இருப்பதே  இதற்கு சான்று. மந்தையில் ஒரு ஆடு போகும் போது பின்பற்றி செல்லும் ஆடுகள் போல போய்க் கொண்டிருக்கிறார்கள் இன்றைய மாணவர்கள். பணம் மட்டுமே வாழ்கையின் குறிக்கோளாகிப் போன இந்த காலத்தில் பெற்றோர்களும் இதற்கு உடந்தை. எப்போதும் படிப்பு படிப்பு, நல்ல மதிப்பெண் எடுக்கவேண்டும், உயர் படிப்பை முடித்து அமெரிக்காவிற்கு போக வேண்டும் இதான்  இன்றைய பெற்றோர்களின் மற்றும் மாணவர்களின் குறிக்கோள்.

 ஒரு கால கட்டத்தில் தமிழகத்தில் அரசியலை நிர்ணயிக்கும் சக்தியாகவே ஆசிரியர்களும், மாணவர்களும் இருந்தார்கள், தமிழையும், தமிழ் கலாச்சாரத்தையும், மொழி ஒரு சமூகத்தின் அடையாளம் என்பதையும், அந்த அடையாளத்தை நாம் அடைய பல போராட்டங்களை முன்னின்று நடத்தியவர்கள். ஆனால் இன்று நிலைமையோ தலைகீழ், தமிழில் பள்ளிகளில்  பேசினால் குழந்தைகள் தண்டிக்கப்படுகிறார்கள், குழந்தைகளுக்கு நம் மொழியினை பேசுவதையே சிறுமை என மறைமுகமாக போதிக்கின்றனர். 

என் ஆசிரியர்கள் பற்றிய பசுமையான நினைவுகள் எனக்கு நிறைய இருக்கின்றன, என்னுடைய முதல் பள்ளி ஆசிரியை மரகதவல்லி, அவர்கள் எங்கள் குடும்ப உறவாகவே மதிக்கப்படும் ஒரு நபர். எங்கள் வீட்டு விசேஷங்கள் எல்லாவற்றிலும் கலந்து கொள்வார்கள். நான் மதிக்கும் மனிதர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர். எனது தமிழாசிரியர்கள் எல்லோருமே அருமையான வழிகாட்டிகள், விலங்கியல் பாடம் எடுத்த திருமலை  ஆசிரயரை மறக்கவே முடியாது ஒரு விரிவுரையாளர் கூட அவ்வளவு நுட்பமாக பாடம் எடுக்க முடியாது, அற்புதமான மனிதர், மேல்நிலை வகுப்பு ஆசிரியர்கள் யாவரும் என் மனதில்  நீங்கா இடம் பெற்றவர்கள். கல்லூரியில் எனக்கு கிடைத்த ஆசிரியர்கள், நண்பர்களை போல நடத்துவார்கள். குறிப்பிட்டு சொல்ல வேண்டுமானால் பிருந்தா ஆசிரியர் மற்றும் எலெக்ட்ரானிக்ஸ்  விரிவுரையாளர். 

மாதா, பிதா, குரு அப்புறம் தான் தெய்வம், அவ்வளவு முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படும் ஆசிரியர்களுக்கு சிறப்பளிக்கும் ஆசிரியர் தினத்தின் மேன்மையை நம் குழந்தைகளுக்கு எடுத்து கூறுவோம். வருங்கால சமுதாயத்தை ஆசிரியர்கள் நன்முறையில் கொண்டு செல்வார்கள் என்ற நம்பிக்கையோடு இந்த இடுகையின் மூலம் ஆசிரிய பெருந்தகைகளுக்கு என் வணக்கத்தையும் வாழ்த்துகளையும் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.

நன்றி: ஓவியர் பாலாஜி

இன்றிலிருந்து 65 ஆண்டுகளுக்கு முன் 1945 இல்  இதே நாளில் நாகசாகியில் குண்டு மனிதனால் (fat man) பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் துடி துடித்து இறந்த நாள்.  யார் இந்த குண்டு மனிதன்? இது அமெரிக்கா நாகசாகியின் மீது போட்ட அணு குண்டின் பெயர். ஜப்பான்  நாட்டிலுள்ள   ஹிரோஷிமா- நாகசாகி நகரங்கள் மீது  1945  ஆம் ஆண்டு அமெரிக்கா  அணுகுண்டுகளை விமானம் மூலம் போட்டது. ஹிரோஷிமா மீது 1945  ஆகஸ்ட் 6 ஆம் நாள் வீசிய அந்த அணுகுண்டிற்கு அமெரிக்கா விளையாட்டாக வைத்த பெயர் சின்னப்பையன் (LITTLE BOY) என்பதாகும். மூன்று நாட்கள் கழித்து அதாவது ஆகஸ்ட் 9  ஆகிய இந்நாளில்   நாகசாகி நகரத்தின் மீது அணுகுண்டைப் போட்டனர். அதற்கு குண்டு மனிதன் (FAT MAN) என்று பெயர் சூட்டினர். இந்த அகோரக் குண்டு வீச்சினால் ஏற்பட்ட சாவும் சேதமும் இன்றுவரை துல்லியமாக மதிப்பிட முயன்றும் முடியவில்லை. வரலாறு காணாத சேதாரம் என்று மட்டுமே சொல்ல முடியும்.

சுமாராகக் கணக்கிட்டதில் ஹிரோஷிமாவில் மட்டும் குறைந்தபட்சம் 1,40,000 பேர் இக்குண்டு வீச்சினால் இறந்திருக்கிறார்கள் என்றும் 74,000 பேர் நாகசாகியில் மரணமடைந்தனர் என்றும் கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. குண்டு விழுந்த பிறகு மாதக் கணக்காக, வருடக்கணக்காக சிலர் குற்றுயிரும் குலையுயிருமாக உயிருடன் இருந்து துன்பப்பட்டு, கதிர்வீச்சின் தாக்கத்தால் மடிந்தனர். ‘இறந்தவர்களில் மிகப் பெரும்பான்மையினர் ஏதுமறியாத அப்பாவிப் பொதுமக்கள்’ என்று ஆய்வறிக்கை கூறியது.

அமெரிக்க அரசின் அறிக்கையில், இந்த அணுகுண்டு வீச்சினால்தான் இரண்டாம் உலகப்போர் முடிவுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டது. அணுகுண்டை ஜப்பான் மீது போட்டு பேரழிவை உண்டக்காமலிருந்திருந்தால் இரண்டாம் உலகயுத்தம் இன்னும் பல மாதங்கள் நீடித்திருக்கும் அதன்மூலம் இதனை விட அதிகமான மக்கள் செத்திருப்பர். பரவலாக மக்கள் சாகாமல் பார்த்துக் கொண்டது அமெரிக்கா என்று குறிப்பிட்டது. நெஞ்சுபதறும் இப்படுபாதகப் படுகொலையை நியாயப்படுத்தும் அமெரிக்க அரசின் நிலை குறித்துப் பெரும் சர்ச்சை உலகெங்கும் இன்றும் தொடர்கிறது.

அணுகுண்டு வீச்சினால் ஏற்படும் விளைவுகளை நன்கு அறிந்து கொண்டுதான் அமெரிக்கா இச்செயலைச் செய்தது. அமெரிக்காவுக்கு அணுகுண்டைப் போட எந்தத் தேவையும் அப்போது இருக்கவில்லை” என்று ஜப்பான் தன் நிலையை முன்வத்தது. 1945 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 15  ஆம் தேதி ஜப்பான் சரணடைவதாக அறிவித்து  செப்டம்பர் 2  ஆம் தேதி சரணடைவுப் பத்திரத்தில் கையெழுத்திட்ட பின்னர் இரண்டாம் உலகயுத்தம் முடிவுக்கு வந்தது.

உயிர்நீத்த அனைவருக்கும் அஞ்சலி செலுத்தும் முகமாக இந்த இடுகையை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன். 

நன்றி: விக்கிபீடியா

இங்கிலாந்தை சேர்ந்த பால்ஸ்மித் (paul smith ), ஒரு சார்பிலா(freelance) எழுத்தாளர். 34 வயதான இவர் தேனிலவை நியூயார்க்கில் கழித்த பின் நல்லெண்ண அடிப்படையில் உலகை சுற்றிவர விரும்பும் தனது ஆசையை ட்விட்டரில் வெளியிட்டார் (தனது இடத்திலிருந்து உலகின் எதிர்திசையில் இருக்கும், நியூசிலாந்து- காம்ப்பெல் தீவிற்கு செல்ல). சிறிது காலத்திற்குள் அவரை பின்பற்றுபவர்கள் எண்ணிக்கை அதிகமானது, அவருக்கு உதவுவதாக நிறைய மறுமொழிகளும் வந்தது. இந்த உலக சுற்றுபயணத்திற்கு அவருடைய மனைவி உறுதுணையாக இருந்ததால் பயணத்தை இனிதே முடித்தார் பால். 

நெதெர்லாந்து, பிரான்ஸ், ஜெர்மனி, அமெரிக்கா முதலான நாடுகளின் வழியாக இவர் பயணம் மேற்கொண்டார். பயணத்திற்கு தேவையான பயணசீட்டு, தங்கும் வசதிகளை ட்விட்டர்  நண்பர்கள் வாயிலாக பெற்றார். மேலும் 7000 டாலர்களை watar charity க்கு நன்கொடையாக  வசூலித்தும் கொடுத்திருக்கிறார்.

பயணத்தை முடித்த பால்ஸ்மித் 11,000 ௦௦௦பேரை பின்பற்றுபவர்களாக பெற்றார். இந்த பயணத்தின் போது 1300 பதிவுகளை தனது ட்விட்டரில் வெளியிட்டிருக்கிறார். மேலும் நல்லெண்ணம் கொண்ட மக்கள் நிறைய பேர் இவ்வுலகில்  இருக்கிறார்கள் என பெருமிதத்துடன் கூறியுள்ளார்.

நல்ல விசயமாத்தான் இருக்கு, என்னம்மா  யோசிக்கிறாங்கபா…

சமிபத்தில் நான் படித்த இந்த நூல் ஒரு கம்யூநிச  காம்ரேடின் வரலாறு. 1890 ல் பிரெஞ்சு ஆக்கிரமிப்பில் இருந்த வியட்நாமில்  பிறந்த இவரின் இயற்ப்பெயர் நிகுயன். இளமையில் அவர் எவ்வளவு சிறந்த பண்புகளோடும் தேசபக்தி கொண்டவராகவும் இருந்தார் என்பதை நூல் நன்கு விளக்குகிறது, ஒரு சமையல் காரனாக அமெரிக்காவுக்கு செல்லும் கப்பலில் வேலையாளாக சேர்கிறார். பின் இங்கிலாந்து செல்கிறார் அங்கு சிலகாலம் பனிபுரிகிறார் அங்கிருந்து தங்கள் நாட்டை அடிமையாக்கி வைத்துள்ள பிரெஞ்சு தேசத்திற்கே வருகிறார். கம்யூநிசத்தில் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்ட அவர் ரஷ்யாவிற்கு பயணமாகிறார், ரஷ்ய கம்யூநிச அரசில் பணியமர்கிறார், பின்பு தாய்நாடு வருகிறார், அதற்குள் இவர் தேடும் குற்றவாளியாக இருப்பதால் பல சிறை செல்ல வேண்டியதாகிறது. சீனாவில் சில காலம் சிறையில் இருக்கிறார் அத்தருணத்தில் இவர் இறந்துவிட்டதாகவே நினைத்தனர். ஆனால்  பல கண்டங்களில் இருந்து தப்பி தாயகம் வருகிறார், பிரெஞ்சு ஆக்ரமிப்பு போய் ஜப்பானிய ஆக்ரமிப்பு, சீனாவின் மேலாண்மை இப்படி பல இடையூறுகளுக்கு மத்தியில் சுதந்திர வியட்நாமை அறிவிக்கிறார், குறிகிய காலத்தில் அதுவும் முடிவுக்கு  வருகிறது. மறுபடியும் பிரெஞ்சு படைகள், பின் அமெரிக்காவின் மேலாதிக்கம் தேசம்  இரண்டாக துண்டாடப்படுகிறது. வடக்கு தெற்காக பிரிகிறது அமெரிக்காவின் அட்டுழியங்கள் இவ்வளவையும் தாண்டி தேசத்திற்கு விடுதலை வாங்கி தருகிறார் ஹோ சி மின்.

இவரைப்பற்றி  நிறைய கேள்விபட்டு இருக்கிறேன் முதல் முறையாக அவரின் வரலாறை படிக்கும் போது, அந்த காலகட்டத்தில் காலனிய ஆட்சிமுறை எப்படி இருந்தது.  மக்கள் எவ்வளவு வேதனையை அனுபவித்து இருக்கிறார்கள் என்பதையும் இரண்டாம் உலகப்போரில் நிகழ்ந்த பல விஷயங்கள் இதில் சொல்லப்பட்டு இருக்கிறது.    ரஷ்ய கம்யூநிச ஆட்சினை பற்றிய விரிவான விளக்கங்களும் அது மனித குலத்திற்கு எவ்வளவு நன்மை பயப்பனவாக இருந்தது என்பதையும் சுரண்டலற்ற சமுகம் எப்படி அமையும் என்பதையும். புரட்சி என்றால் என்ன என்பதையும் நூல் நன்கு விளக்குகிறது. கம்யூநிச வழி போரட்டங்களையும், கொரில்லா போர் குறித்த தகவல்களையும் இந்த நூல் நமக்குத் தருகிறது.

நூலை படிக்கும் போது வியட் நாம் எவ்வளவு சிறிய நாடு அதில் எப்படி புரட்சி விதைகள் தூவப்பட்டன எப்படி போராடினார்கள் ஏன் நம் நாட்டில் அது போல போராட்டங்கள் பெரிதாக நடைபெறவில்லை,  விந்தையாக இருக்கிறது?. இயற்கையிலையே நாம் அடிமையாய்  இருப்பதை சுகமாக நினைகிறோமோ என்ற சந்தேகமும் எழுகிறது. போராடி வாங்காத சுதந்திரத்தின் மேன்மை நமக்கு தெரியாமல் தான் இருக்கிறது. அஹிம்சை ஒரு நல்ல விசயமாக பட்டாலும் நமக்கு போராட்ட குணத்தை அது கொடுக்கவில்லையே, அடங்கிப் போவது எப்படி என்று தானே கற்றுக்கொடுத்திருகிறது.

N . ராமகிருஷ்ணன் என்ற மார்க்சிய கம்யூநிசவாதியால் எழுதப்பட்ட இந்த நூல் கிழக்கு பதிப்பகத்தால் 2007 ல் வெளியிடப்பட்டது. உங்களுக்கு வாய்ப்பு கிடைக்கும்பட்சத்தில் இந்த நூலை வாங்கி படியுங்கள், உண்மையில் நல்லதொரு படைப்பு வெளியீட்டார்களுக்கு நன்றி.