Posts Tagged ‘relationship’

சமீபத்தில் வெளியான காதலில் சொதப்புவது எப்படி? படத்தை பார்த்து நண்பர்களிடம் அந்த படத்தை பற்றி விவாதித்து கொண்டிருக்கையில் ஒரு நண்பர் சொன்னார்  இதே  GENEREல  ஹிந்தியில் PYAR KA PANCHNAMAனு படம்  வந்திருக்கு பார்த்தீங்கலான்னு கேட்க உடனே பார்க்கணும்னு பிரியப்பட்டு பார்த்தேன்.

இந்த படத்தின் தலைப்பே வித்தியாசமானது பஞ்சநாமா-ங்கற வார்த்தைக்கு    ஹிந்தியில் POST MORTEM REPORTனு அர்த்தமாம், PYAR KA PUNCHNAMA னா POST MORTEM OF LOVE, வித்யசமா தானே இருக்கு… காதலில் சொதப்புவது எப்படி டாக்குமெண்டரி ஸ்டைல்ல எடுக்கப்பட்ட ஒரு காதல் கதை என்பது படம் பார்த்தவர்களுக்கு நன்றாக தெரியும், இந்தப்படம் ரொமாண்டிக் காமெடி வகை.  IT நிறுவனத்தில் பணிபுரியும் மூன்று இளம் வாலிபர்கள் காதல் வலையில் சிக்குண்டு எப்படி தத்தளிக்கிறார்கள் என்பதே கதை. 

ரஜத், நிஷாந்த(லிக்கியுட்), சௌத்ரி என்ற மூன்று நண்பர்கள் ஒரே வீட்டில் தங்கி பணிபுரிகிறார்கள். ரஜத், நேஹா என்ற பெண்ணுடன் காதல் கொள்கிறான், அவளுடன் LIVING TOGETHER முறையில் குடும்பம் நடத்துகிறான், நாள் போகப்போக அந்த உறவுமுறை ரஜத்தை துன்பத்தில் தள்ளுகிறது. நிஷாந்த தன்னுடன் பணிபுரியும் சாரு என்ற பெண்ணுடன் காதல் கொள்கிறான், அவளுக்காக அவளுடைய பணியை இவனே பலமுறை செய்து தருகிறான், ஏறக்குறைய அவளுடைய காலிலேயே விழுந்து கிடக்கிறான் இதில் முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால் அவளுக்கு ஏற்கனவே ஒரு BOY FREIND இருப்பது தெரிந்தும் இவனுடைய காதலை அவள் ஏற்காத பிறகும் நட்பு என்ற போர்வையில் அவளை காதல் கொள்கிறான், இந்த விஷயம் தெரிந்தும் அவள் இவனை பயன்படுத்திக் கொள்கிறாள். அவளுடைய வேலைகளை செய்வது, இரவில் துணையாக வீடு வரை செல்வது, அவளுக்கு BEAUTY PARLOUR செலவு உட்பட இவனே செய்கிறான். சௌத்ரி, ரியா என்ற பெண்ணை காதல் கொள்கிறான் அவள் ஏற்கனவே LIVING TOGETHER RELATIONSHIPல் ஒருவனோடு 5 வருடம் இருந்தவள் அவர்களுக்குள் உள்ள இடைவெளியில் இவன்பால் மையல் கொள்கிறாள். சௌத்ரி, ரியா பழைய காதலனை மறந்துவிட்டாள் என்று நினைத்து அவளுடன் பழகுகிறான் ஆனால் நாட்பட நாட்பட ரியா இன்னும் பழைய காதலனோடு நாட்களை கழிப்பது தெரிய வருகிறது. இப்படி மூன்று பேர்களும் காதலின் பிடியில் சிக்கி பின் போதும்டா சாமின்னு அந்த பெண்களை விட்டு வருவதே மீதி கதை.

இந்தப் படத்தை பொறுத்த வரையில் காதல் என்பதே ஆண்களை கையகப்படுத்த பெண்கள் கையாளும் ஒரு ஆயுதமாக காண்பிக்கப்பட்டிருக்கிறது. அன்றாட தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய, ஆசைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்ள(செக்ஸ் உட்பட), தனக்கு துணையாய் ஒரு செக்யூரிட்டி வேலை பார்க்க, இப்படி நீண்டு கொண்டே போகிறது லிஸ்ட்.

படத்தின் ஒரு காட்சியில் மூன்று வாலிபர்களில் ஒருவன், இந்த பெண்கள் ஒரு காதல் தோல்விக்குப் பின் வெகு எளிதாக இன்னொருவனை கவிழ்த்து விடுகிறார்கள். நம்ம பசங்களுக்குள்ள ஒரு ஒற்றுமையே இல்லை, இப்படி பட்ட பெண்களை 2 வருடங்களுக்கு எந்த ஆணும் காதலிக்க கூடாது என்ற சட்டம் வரவேண்டும் என்ற வசனம் நகைச்சுவையாக இருந்தாலும் ஆண்களின் இயலாமையை நினைத்தால் கஷ்டமாகத் தான் இருக்கிறது. (பொதுவாக எதிர்பாலர் மேல் ஒரு மோகம் எல்லோருக்கும் இருக்கும், இது பெண்களைக் காட்டிலும் ஆண்களுக்கே அதிகமாக இருக்கிறது; காரணம், பெண்கள் சுலபமாக தனக்கு துணையை தேர்ந்து எடுக்க முடிகிறது. ஆனால் ஆண்கள் நிறைய போராட்டத்திற்கு பின்னே ஒரு பெண்ணின் மனதில் இடம் பெற முடிகிறது).

பெண்களை காதலிக்க ஆரம்பிக்கும் போது அவளுக்காக காத்திருப்பதும், ஏவல் பணி புரிவதும் சுகமாக இருக்க… நாள் போகப்போக காதலியை தவிர்ப்பதும் அவளை விட்டு தனியாக பிக்னிக் போக நினைத்து பின் அவரவர் தத்தம் காதலிகளோடு  கோவா சென்று அங்கே அவதிப்படுவதும் நல்ல காட்சி அமைப்பு. நல்ல திரைக்கதை, அருமையான கதாபாத்திரங்கள், விழுந்து விழுந்து சிரிப்பீர்கள் சில காட்சிகளில், பாடல்களும் நன்றாகவே உள்ளது.

மொத்தத்தில் இந்தக் கதை பெண்களுக்கு கண்டிப்பாக பிடிக்காது காரணம் பெண்கள் ஆண்களை அவ்வளவு துன்புறுத்துவது போல கதை உள்ளது. அரக்க குணம் கொண்டவள் பெண் என்பது போல சித்தரிக்கப்பட்டிருகிறது ஆண்களுக்கும் இந்தப் படம் பிடிக்க வாய்ப்பு இல்லை காரணம் இந்தப் படத்தில் வரும் நாயகர்கள் பெண்களின் காலடியில் விழுந்து கிடப்பது போலவே படம் முழுதும் உள்ளது. ஆண்மைத்தனம் என்று சொல்லக்கூடிய ஒரு விசயமும் இல்லை படத்தில்.

படத்தில் எனக்கு பிடித்த மிக முக்கியமான காட்சி உங்கள் பார்வைக்கு

மனிதன் ஒரு சமூகப் பிராணி இது அரிஸ்டாட்டிலின் வாய்மொழி, அவர் எதுக்கு சொன்னாரோ, இந்தப் படத்தை பற்றி விமர்சிப்பவர்கள் எல்லாம் இயக்குனர் சாமியை ஒரு பிராணியை பார்ப்பது போலத் தான் பார்க்கிறார்கள். வரைமுறை  இல்லாத கோணங்களில் சிந்திக்கிறார், சமூகத்திற்கு தேவை இல்லாத, குரூர எண்ணங்களை விதைக்கிறார் என்று பாய்கிறது ஒரு கூட்டம். சிலர் இதெல்லாம் அன்றாடம் இவ்வுலகில் ஏதாவது ஒரு மூலையில் நடந்து கொண்டு தானே இருக்கிறது, இதை படமாக எடுத்ததில் என்ன தவறு இருக்கிறது, சமூகத்தின் கண்ணாடி தானே கலையும், இலக்கியங்களும் என்றும் சாமிக்கு வரிந்து கட்டி கொள்கிறவர்களும் இருக்கிறார்கள்.உண்மையில் படம் எப்படி இருக்கிறது,காட்சி வடிவமைப்பிலும், வசனங்களிலும் வக்கிரங்கள் இருக்கிறதா இதையெல்லாம் ஆராயக்கூட விருப்பமில்லாமல், படத்தின் கருவே தவறு என்று அவரை வாய்க்கு வந்தபடி வசவு பாடி, சில இயக்கங்கள் அடித்ததாக கூட கேள்விப்பட்டேன். 

சரி அதெல்லாம் இருக்கட்டும் இது போன்ற வரம்பு மீறிய உறவு முறைகளை நியாயப்படுத்த முடியுமா? நியாயப்படுத்தலாமா? என்னுடைய பள்ளி பருவத்தில் ஆசிரியர் ஒருவர் ஒரு விவாதத்தின் போது சொன்னார், ஒரு காலத்தில் சில பிரிவு மக்களில், தன் மகனுக்கு கல்யாணம் செய்து வைக்கும் வீட்டுப் பெரியவர்தான் முதலில் அந்த பெண்ணுடன் உறவு வைத்து கொள்வார் இது ஒரு சடங்காக இருந்ததாக கூறினார், அப்பெண்ணுக்கு பிறக்கும் முதல் குழந்தை தன் தகப்பனை அண்ணன் என்றே கூப்பிடும் பழக்கமும் இருந்ததாகவும், நாளடைவில் இந்த சடங்கு சம்பிரதாயம் போனாலும், முதல் குழந்தை தகப்பனை அண்ணன் என்றும் கூப்பிடும் வழக்கம் வெகு காலமாக நீடித்தே வந்தது என்றும் அறிந்து அதிர்ந்தேபோனேன். மேலும் சில இனங்களில் கடவுளின் பெயரால் பூசாரிகள் இந்த சடங்கை செய்தார்கள் என்றும் நான் படித்து இருக்கிறேன். இதெல்லாம் எந்த அளவுக்கு உண்மையோ பொய்யோ தெரியாது. ஒரு விஷயம் மட்டும் தெரிகிறது, இந்த காலத்தில் இது சமூகத்திற்கு ஒவ்வாது. ஒவ்வாது என்றால் வழக்கத்தில் இல்லையா? வலைதளங்களில் அடிக்கடி சாட்(CHAT) செய்பவர்களுக்கு இன்செஸ்ட்(INCEST) என்ற வாக்கியம் தெரிந்திருக்கும். இந்த வார்த்தைக்கு அர்த்தம் உறவு முறைகளுடன் உறவு கொள்வது போல கற்பனை செய்து பேசுவது தான் அது. அதிக நேரம் நீங்கள் ஒரு சாட் அறையில் இருந்தீர்களானால் ஒரு அழைப்பாகினும் R U INCEST என்று கேட்டு வரும். அவ்வளவு காமுகர்களும் குரூர எண்ணம் படைத்தவர்களும் நம் சமூகத்தில் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். 

சரி சமூகத்தில் இதெல்லாம் இருக்கிறது, ஆனாலும் அதை பெரிதுபடுத்தி காட்ட வேண்டிய அவசியம் என்ன? இது திரைப்பட வடிவில் வரும் போது அதன் தாக்கம் அதிகமாக இருக்கும் என்பது தான் முக்கியக் குற்றச்சாட்டு. கலை விர்ப்பன்னர்களுக்கு என்று ஒரு சமூக பொறுப்பு இருக்கிறது, அந்த பொறுப்பை வியாபாரத்திற்காக விட்டுக் கொடுத்து நாட்டை சீற்கெடுக்காதீர்கள் என்கிறது ஒரு கூட்டம். கெடுக்க என்ன மிச்சம் இருக்கிறது, எல்லாம் கெட்டுத்தானே இருக்கிறது என்கிறது இயக்குனர்  பக்கம் பேசும் கூட்டம். மேலும் இந்தப் படத்தை பொறுத்தவரை இது தவறு என்ற கோணத்தில், சமூகத்திற்கு ஒவ்வாத இந்த உறவு முறையால் அந்த உறவுகளும், சமூகத்தினால் அந்த குடும்பத்திற்கு ஏற்படும் பிரச்சனைகளும் தானே சொல்லப்பட்டிருக்கிறது என்பதும் அவர்கள் வாதம்.  

நாகரீகத்தின் பிம்பம் சொத்து சேர்க்க ஆரம்பித்தது, உறவுகளும் நமக்கு சொத்து தானே. பிரெஞ்சு சிந்தனாவாதி ரூசோ, எப்போது நாம் ஒரு வட்டத்தை போட்டு இது என் சொத்து என்று சொல்ல ஆரம்பித்தோமோ அன்றே பிடித்தது நமக்கு சனி என்கிறார். உண்மையாக கூட இருக்கலாம் அவர் கூற்று. ஆனாலும் அவர் இருக்கும் காலத்திலேயே அதை யாரும் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. தத்துவமாகத் தான் இன்றளவும் இருக்கிறது, சில விஷயங்கள் படிக்க,பேச நன்றாக இருக்கும் நடைமுறைக்கு சாத்தியப்படாது. அது போல சமூகத்தோடு ஒத்து, அதன் கட்டத்திற்குள்  வாழ்வது முக்கியமாகிறது. அது தானே நாகரீகம் என வரையறை செய்யப் படுகிறது. நாகரீகம்தானே நமக்கு எல்லாம் கற்றுக்கொடுத்தது, அநாகரீகம் உட்பட